„Nie wszyscy możemy robić wielkie rzeczy, ale możemy robić małe rzeczy z wielką miłością.”
Agnes Gonxha Bojaxhiu urodziła się 26 sierpnia 1910 roku w Skopje (dzisiejsza Macedonia Północna) w rodzinie albańskiej. Już w wieku 18 lat wstąpiła do irlandzkiego zgromadzenia Sióstr Loretanek i wyjechała na misje do Indii. Tam przyjęła imię Teresa, na cześć św. Teresy z Lisieux.
W 1946 roku, podczas podróży pociągiem, przeżyła tzw. „wezwanie w wezwaniu” – głębokie doświadczenie duchowe, które skłoniło ją do opuszczenia zgromadzenia i rozpoczęcia posługi wśród najuboższych w slumsach Kalkuty. W 1950 roku założyła Zgromadzenie Misjonarek Miłości, które dziś działa na wszystkich kontynentach.
Duchowość
- Całkowite oddanie Chrystusowi obecnemu w najuboższych.
- Życie w ubóstwie, prostocie i pokorze.
- Codzienna adoracja Najświętszego Sakramentu jako źródło siły.
Dzieła miłosierdzia
Misjonarki Miłości prowadzą domy opieki dla chorych, umierających, sierot i bezdomnych. Ich działalność obejmuje także edukację dzieci z ubogich rodzin i pomoc ofiarom katastrof.
Ciekawostki
- Laureatka Pokojowej Nagrody Nobla w 1979 roku.
- Beatyfikowana w 2003 roku przez Jana Pawła II, kanonizowana w 2016 roku przez papieża Franciszka.
- Jej motto brzmiało: „Największą biedą jest brak miłości”.
Oś czasu
- 1910 – narodziny w Skopje.
- 1928 – wstąpienie do Sióstr Loretanek.
- 1946 – „wezwanie w wezwaniu”.
- 1950 – założenie Misjonarek Miłości.
- 1979 – Pokojowa Nagroda Nobla.
- 1997 – śmierć w Kalkucie.
- 2016 – kanonizacja.