Wielka Sobota
Gdy zapadła noc, nastał szabat. W szabat nie można było już więcej dbać o ciało Jezusa. Wielka Sobota była dniem wielkiej ciszy, smutku i nadziei.
Strażnicy czuwali przed grobowcem. Naśladowcy Jezusa pozostawali w ukryciu, przestraszeni i zdezorientowani. Jezusa nie było. Co mieli myśleć i robić? Być może niektórzy, zwłaszcza nasza Matka Najświętsza, pokładali wiarę i nadzieję w Jego obietnicę zmartwychwstania trzeciego dnia.
W Wielką Sobotę nie sprawuje się liturgii. To dzień ciszy i nadziei. W tej krótkiej medytacji spróbuj zastanowić się nad różnymi doświadczeniami tych, którzy byli tak głęboko zaangażowani i dotknięci śmiercią Jezusa.
Powoli zastanów się nad Piłatem, żołnierzami, arcykapłanami, uczonymi w Piśmie i faryzeuszami. Porównajmy ich z uczniami, świętymi niewiastami, naszą Najświętszą Matką i wszystkimi, którzy znali Jezusa i pokładali w Nim nadzieję.