Potem miałem wizję wielkiego tłumu, którego nikt nie mógł policzyć, z każdego narodu, rasy, ludu i języka. Stali przed tronem i przed Barankiem, ubrani w białe szaty i trzymając w rękach gałązki palmowe. Wołali donośnym głosem: „Wybawienie pochodzi od naszego Boga, Zasiadającego na tronie, i od Baranka”. ~ Objawienie 7:9–10
Dziś obchodzimy Uroczystość Wszystkich Świętych, uroczystość ku czci wszystkich mężczyzn i kobiet, którzy weszli do Nieba. Chociaż dotyczy to każdej duszy w Niebie, uwaga skupia się szczególnie na tych, którzy prowadzili niezwykle święte życie na ziemi i których Kościół kanonizował jako świętych. Osoby te oddawały cześć Bogu na różne sposoby: poprzez głęboką modlitwę i mistyczne zjednoczenie, poprzez znoszenie męczeństwa lub innych form prześladowań religijnych, a także poprzez akty służby, takie jak opieka nad potrzebującymi czy nauczanie wiary. Niektórzy święci byli potężnymi kaznodziejami lub cudotwórcami. Inni byli przywódcami, niektórzy żyli w zapomnieniu, a jeszcze inni doświadczyli wygnania lub dokonali znaczących osobistych poświęceń dla swojej wiary. Święci ci na różne sposoby wychwalali Boga za życia.
Oddając cześć temu zastępowi świętych świadków, czcimy i wysławiamy Boga poprzez ich życie. Oddając im cześć, oddajemy cześć Temu, który uczynił ich świętymi. Ta uroczystość liturgiczna jest jedynie przedsmakiem wiecznej uroczystości Nieba. Niebo będzie wieczną chwałą Boga przez życie wszystkich Jego świętych. W Niebie cnoty, ofiary, modlitwy i bezinteresowna służba wszystkich świętych będą promieniować niczym latarnie, które wiecznie będą manifestować wielkie miłosierdzie i dobroć Boga. Życie każdego świętego w Niebie stanie się nieustannym chórem uwielbienia i uwielbienia Boga, przeplatającym się z dziewięcioma chórami zastępów anielskich. Wraz z Serafinami, Cherubinami i Tronami święci będą wołać: „Święty, Święty, Święty…” Wraz z Panowaniami, Cnotami i Mocami święci będą uczestniczyć w opatrznościowej opiece Boga nad Nowym Niebem i Ziemią. Wraz z Księstwami, Archaniołami i Aniołami Stróżami święci będą świętować Bożą ochronę i ciągłą komunikację ze wszystkimi Jego synami i córkami. Dzisiejsze Niebo, a także Nowe Niebiosa i Ziemia na końcu czasów, nie będą niczym innym jak nieustanną, uroczystą celebracją wszystkiego, czym Bóg jest w swojej istocie i wszystkiego, czego Bóg dokonał w życiu tych, którzy odpowiedzieli na Jego łaska.
Oddawanie czci świętym staje się także zaproszeniem dla każdego z nas na ziemi, aby zabiegał o świętość, którą święci osiągnęli. Święci dają nam przykład; ich życie jest książką „jak to zrobić” w świętości. Życie „super świętych” – takich jak Najświętsza Maryja Panna i święci Franciszek z Asyżu, Katarzyna ze Sieny, Teresa z Avila, Teresa z Lisieux, Augustyn z Hippony i Tomasz z Akwinu – powinno być studiowane i rozważane, abyśmy mogli uczyć się na ich przykładzie.
Musimy także pamiętać, że z Nieba święci stają się potężnymi orędownikami za nami na ziemi. Prawdą jest, że Bóg mógłby zająć się nami bezpośrednio, bez korzystania z pośrednictwa aniołów i świętych. Decyduje się posługiwać przyczynami wtórnymi, pozostając zawsze Pierwszą Przyczyną i Źródłem wszelkiej łaski. Święci i aniołowie należą do tych drugorzędnych przyczyn, które Bóg wybiera, aby pośredniczyły w swojej łasce. Dlatego powinniśmy polegać na ich wstawiennictwie. Czynienie tego jest aktem wiary, przez który wyznajemy naszą wiarę w Boga, używając świętych i aniołów jako Jego narzędzi.
Dzisiejsza uroczystość ma swoje korzenie w początkach Kościoła. Już w czasach nowotestamentowych męczennicy byli czczeni przez wspólnotę wierzących, poczynając od diakona św. Szczepana, pierwszego męczennika. W miarę jak rozwijał się pierwszy wiek Kościoła, inni zaczęli cierpieć prześladowania i śmierć z rąk cesarzy rzymskich, a Kościół uhonorował ich śmierć. W roku 64 cesarz Neron jako pierwszy zorganizował w Rzymie prześladowania chrześcijan, odbierając życie świętym Piotrowi i Pawłowi oraz wielu innym. Po tym pierwszym prześladowaniu w Rzymie inni cesarze rzymscy usystematyzowali różne prześladowania w całym imperium. Najgorsze prześladowania miały miejsce za cesarza Dioklecjana w latach 303–311. Podczas tych prześladowań zniszczono kościoły i święte teksty; Chrześcijanie stracili majątek, prawa i życie; a tych, którzy nie zostali zabici, więziono i torturowano. Niektórzy szacują, że w czasie prześladowań Dioklecjana zginęło aż 3500 męczenników. Chociaż nie ma sposobu, aby potwierdzić dokładną liczbę, było ich wiele.
W IV wieku, po zalegalizowaniu chrześcijaństwa w 313 roku przez cesarza Konstantyna I, który sam został chrześcijaninem i zaczął budować kościoły i pomniki ku czci męczenników, publiczne nabożeństwo do męczenników zaczęło rozkwitać. Ich groby stały się kościołami oraz miejscami pielgrzymek i modlitw. 13 maja 609 roku papież Bonifacy IV przekształcił Panteon w Rzymie, dawną świątynię pogańską, w kościół poświęcony Najświętszej Maryi Pannie i wszystkim męczennikom. Coroczne obchody jej poświęcenia oddały cześć także Najświętszej Maryi Pannie i wszystkim męczennikom. 1 listopada 731 roku papież Grzegorz III poświęcił oratorium w Bazylice św. Piotra „wszystkim świętym”, do których zaliczali się apostołowie, męczennicy, spowiednicy oraz wszyscy święci mężczyźni i kobiety na całym świecie. To rozszerzyło upamiętnienie świętych poza męczenników na wszystkich, którzy prowadzili święte życie. W 844 roku papież Grzegorz IV rozszerzył obchody 1 listopada na cały Kościół. W 1484 roku papież Sykstus IV uczynił 1 listopada dniem świętym nałożonym dla całego Kościoła i dodał po nim dzień czuwania i oktawę, tak że w sumie obchody trwały dziewięć dni. Wigilię Wszystkich Świętych nazywano Wigilią Wszystkich Świętych, czyli Halloween. Niestety, w wielu miejscach Halloween straciło swój chrześcijański i święty charakter i stało się świętem świeckim, a nawet pogańskim.
Kiedy dzisiaj oddajemy cześć wszystkim świętym w Niebie, rozważ fakt, że jesteś powołany, aby przebywać w ich towarzystwie. Stopień, w jakim staniesz się święty podczas pobytu na ziemi, jest stopniem, w jakim twoje życie będzie wieczną chwałą Boga. Szukajcie głębokiej głębi świętości. Nie próbuj po prostu pozostać w stanie łaski. Szukaj obfitości łask. Staraj się wzrastać w cnocie. Usuń ze swojego życia wszelkie grzechy, nawet drobne. Módlcie się tak często, jak tylko możecie. Poczytaj o świętych. Rozważaj Pismo Święte. Działajcie z hojnością i miłością. Wybacz wszystkim. I zrób wszystko, co w Twojej mocy, aby stać się superświętym, jakim Bóg chce, abyś się stał.
Wszyscy święci w Niebie, dziękuję wam za święte świadectwo, jakie każdy z was dał Kościołowi i radujcie się błogosławieństwami, którymi teraz się cieszycie w Niebie. Proszę, módlcie się za mnie i za wszystkich ludzi, aby każdy z nas stał się świętym, dając swoim życiem świadectwo o Chrystusie i pewnego dnia trafił do Nieba. Niech Bóg wyleje na świat obfitość łask poprzez przykład, który dajecie i modlitwy, które teraz zanosicie przed Jego tronem. Wszyscy święci Boży, módlcie się za mną. Jezu ufam Tobie.
