Najświętsza Maryja Panna z Lourdes
11 lutego – wspomnienie i modlitwa za chorych
Każdego roku 11 lutego Kościół obchodzi wspomnienie Najświętszej Maryi Panny z Lourdes. Tego samego dnia obchodzony jest także Światowy Dzień Chorego, ustanowiony przez św. Jana Pawła II w 1992 roku.
To szczególny czas modlitwy za osoby chore, cierpiące i samotne, a także za ich rodziny, lekarzy, pielęgniarki, kapelanów oraz wszystkich, którzy sprawują nad nimi opiekę.
Pierwsze objawienie w grocie
11 lutego 1858 roku Bernadetta Soubirous wraz z siostrą i koleżanką udała się w okolice groty Massabielle, aby zebrać drewno na opał. Właśnie tam czternastoletnia dziewczyna po raz pierwszy zobaczyła niezwykłą Panią ubraną na biało.
„Ujrzałam Panią ubraną na biało. Miała białą suknię, biały welon, w pasie błękitną szarfę i różę na każdym bucie – żółtą, w takim samym kolorze jak łańcuszek jej różańca”.
Bernadetta początkowo przestraszyła się i pomyślała, że może to być złudzenie. Wyjęła jednak różaniec, uczyniła znak krzyża i rozpoczęła modlitwę. Jak później opowiadała, odczuwany przez nią lęk zniknął.
14 lutego wróciła do groty z przyjaciółkami. Zabrała ze sobą wodę święconą, ponieważ chciała przekonać się, czy zjawienie pochodzi od Boga. Gdy kropiła nią Panią, ta – według relacji Bernadetty – uśmiechała się coraz bardziej.
Świadkowie objawień
18 lutego Bernadetcie zaczęli towarzyszyć dorośli. Za ich radą przyniosła papier i atrament, aby zapisać słowa Pięknej Pani. Właśnie podczas tego spotkania usłyszała ją po raz pierwszy.
„Powiedziałam jej, że jeśli chciałaby mi coś przekazać, proszę, aby to zapisała. Wtedy uśmiechnęła się i powiedziała, że tego, co ma mi do powiedzenia, nie trzeba zapisywać”.
Pani poprosiła Bernadettę, aby przychodziła do groty przez piętnaście dni. Powiedziała również, że nie obiecuje jej szczęścia na tym świecie, lecz w przyszłym. Bernadetta otrzymała także trzy tajemnice, których – zgodnie z poleceniem – nie ujawniła.
Najważniejsze wydarzenia objawień
Maryja prosiła o modlitwę w intencji nawrócenia grzeszników oraz o podjęcie pokuty.
Bernadetta, posłuszna poleceniu Pani, zaczęła drążyć ziemię pod skałą. Początkowo pojawiła się mętna woda, która z czasem utworzyła źródło.
Maryja poleciła Bernadetcie przekazać kapłanom prośbę, aby w miejscu objawień wybudowano kaplicę i przychodzono tam w procesji.
W uroczystość Zwiastowania Pańskiego Pani ujawniła Bernadetcie swoje imię, wypowiadając słowa: „Jestem Niepokalanym Poczęciem”.
Podczas długiego objawienia płomień świecy miał przez pewien czas dotykać dłoni Bernadetty, nie pozostawiając widocznych oparzeń. Zdarzenie obserwowały zgromadzone osoby.
W święto Matki Bożej z Góry Karmel Bernadetta po raz ostatni ujrzała Maryję. Później mówiła, że nigdy wcześniej nie widziała jej tak pięknej.
„Jestem Niepokalanym Poczęciem”
Bernadetta kilkakrotnie pytała Piękną Panią, kim jest. Odpowiedź otrzymała dopiero podczas objawienia w uroczystość Zwiastowania Pańskiego.
Dla miejscowego proboszcza słowa te były szczególnie znaczące. Prosta, słabo wykształcona dziewczyna nie znała teologicznego określenia „Niepokalane Poczęcie”, którego dogmat został ogłoszony przez papieża Piusa IX zaledwie cztery lata wcześniej.
Uznanie objawień przez Kościół
Objawienia były dokładnie badane przez władze kościelne. Przesłuchiwano Bernadettę i świadków oraz analizowano rozwój kultu i pierwsze relacje o uzdrowieniach.
18 stycznia 1862 roku biskup diecezji Tarbes, Bertrand-Sévère Laurence, wydał dekret uznający objawienia za wiarygodne. Lourdes zaczęło rozwijać się jako miejsce pielgrzymek, modlitwy i szczególnej troski o osoby chore.
Pokora św. Bernadetty Soubirous
Bernadetta nie próbowała nikogo zmuszać do wiary w swoje doświadczenia. Spokojnie powtarzała:
„Nie otrzymałam polecenia, abyście uwierzyli, ale aby wam to przekazać”.
Pochodziła z bardzo ubogiej rodziny, która doświadczyła chorób, nieszczęść i utraty majątku. Pomimo rosnącego zainteresowania nie chciała czerpać materialnych korzyści z objawień. Mówiła: „Wolę pozostać biedną”.
Podczas publicznych uroczystości w grocie starała się pozostawać niezauważona. Nie przypisywała sobie szczególnych zasług i uważała, że Maryja wybrała ją właśnie ze względu na jej ubóstwo i prostotę.
Życie zakonne i służba chorym
Bernadetta odkryła powołanie zakonne, choć początkowo nie wiedziała, do którego zgromadzenia powinna wstąpić. Ostatecznie wyjechała do Nevers, do Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia i Nauczania Chrześcijańskiego.
„Grota – to było moje niebo. Już jej więcej nie zobaczę”.
W klasztorze pracowała między innymi jako pomoc w infirmerii, służąc chorym siostrom. Sama również zmagała się z poważnymi chorobami. Ostatnie lata jej życia naznaczone były cierpieniem, które znosiła z wiarą i pokorą.
Zmarła 16 kwietnia 1879 roku w wieku 35 lat. Została beatyfikowana w 1925 roku, a kanonizowana przez papieża Piusa XI w 1933 roku. Jej ciało spoczywa w kaplicy klasztornej w Nevers.
Lourdes – sanktuarium chorych i cierpiących
Lourdes stało się jednym z najważniejszych sanktuariów maryjnych na świecie. Każdego roku przybywają tam pielgrzymi, osoby chore, ich bliscy, wolontariusze, duchowni oraz pracownicy służby zdrowia.
Woda ze źródła nie jest traktowana przez Kościół jako środek o magicznym działaniu. Jest znakiem prowadzącym do modlitwy, wiary, nawrócenia i zawierzenia Bogu.
Uzdrowienia związane z Lourdes
Od początku istnienia sanktuarium napływały świadectwa osób, które przypisywały pielgrzymce do Lourdes niespodziewaną poprawę zdrowia. Kościół podchodzi do takich relacji z dużą ostrożnością.
Zgłoszone przypadki są analizowane przez lekarzy. Samo stwierdzenie, że określonego wyzdrowienia nie można wyjaśnić na podstawie aktualnej wiedzy medycznej, nie oznacza jeszcze automatycznego uznania go przez Kościół za cud. Potrzebne jest osobne postępowanie kościelne.
Nawet gdy nie następuje uzdrowienie fizyczne, pielgrzymi często mówią o odzyskaniu pokoju, nadziei, siły do przyjęcia choroby oraz doświadczeniu bliskości Boga i drugiego człowieka.
Przypadek Pietera de Ruddera
Jedną z najbardziej znanych historycznych relacji jest przypadek belgijskiego robotnika Pietera de Ruddera. W 1867 roku jego lewa noga została poważnie zmiażdżona przez spadające drzewo. Pomimo długotrwałego leczenia rana nie goiła się, a lekarze rozważali amputację.
7 kwietnia 1875 roku de Rudder udał się do groty w Oostakker niedaleko Gandawy, zbudowanej na wzór groty w Lourdes. Według zachowanych świadectw podczas modlitwy odzyskał możliwość chodzenia, a stan jego nogi uległ nagłej poprawie.
Przypadek był później przedmiotem badań lekarzy oraz kościelnych komisji. Po śmierci de Ruddera przeprowadzono również ekshumację jego szczątków. W literaturze katolickiej uzdrowienie to opisywane jest jako jedno z najbardziej znanych wydarzeń związanych z kultem Matki Bożej z Lourdes poza samym sanktuarium.
Relacje historyczne dotyczące dawnych uzdrowień należy odróżniać od współczesnych ocen medycznych i od formalnego uznania cudu przez władze kościelne.
Modlitwa, pokuta i nawrócenie
Objawienia w Lourdes nie przyniosły nowej nauki wiary. Przypomniały natomiast o tym, co znajduje się w centrum Ewangelii: o potrzebie modlitwy, pokuty, nawrócenia, miłości do grzeszników i troski o ludzi cierpiących. Maryja nie zatrzymuje uwagi na sobie, lecz prowadzi człowieka do swojego Syna.
Litania do Matki Bożej z Lourdes
Odmówmy ją w intencji osób chorych, cierpiących oraz ich rodzin.
Kyrie, eleison.
Chryste, eleison.
Kyrie, eleison.
Chryste, usłysz nas.
Chryste, wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba, Boże – zmiłuj się nad nami.
Synu, Odkupicielu świata, Boże – zmiłuj się nad nami.
Duchu Święty, Boże – zmiłuj się nad nami.
Święta Trójco, Jedyny Boże – zmiłuj się nad nami.
Najświętsza Panno w Lourdes objawiona – módl się za nami.
Najświętsza Panno, pokutę zalecająca – módl się za nami.
Najświętsza Panno, uzdrawiające źródło wskazująca – módl się za nami.
Najświętsza Panno, potwierdzająca swoje Niepokalane Poczęcie – módl się za nami.
Niepokalana Córo Boga Ojca – módl się za nami.
Niepokalana Matko Syna Bożego – módl się za nami.
Niepokalana Oblubienico Ducha Świętego – módl się za nami.
Niepokalana Świątynio Trójcy Przenajświętszej – módl się za nami.
Niepokalane odzwierciedlenie Mądrości Bożej – módl się za nami.
Niepokalana Jutrzenko sprawiedliwości – módl się za nami.
Niepokalana Arko Przymierza – módl się za nami.
Niepokalana Dziewico, krusząca głowę węża piekielnego – módl się za nami.
Niepokalana Królowo nieba i ziemi – módl się za nami.
Niepokalana Skarbnico łask Bożych – módl się za nami.
Niepokalana Drogo prowadząca do Jezusa – módl się za nami.
Niepokalana Dziewico, wolna od grzechu pierworodnego – módl się za nami.
Niepokalana Bramo niebios – módl się za nami.
Niepokalana Gwiazdo morza – módl się za nami.
Niepokalana Matko Kościoła Świętego – módl się za nami.
Niepokalane Źródło wszelkich doskonałości – módl się za nami.
Niepokalana Przyczyno naszej radości – módl się za nami.
Niepokalany Wzorze wiary – módl się za nami.
Niepokalane Źródło Bożej miłości – módl się za nami.
Niepokalany Znaku naszego zbawienia – módl się za nami.
Niepokalane Światło Aniołów – módl się za nami.
Niepokalana Nauczycielko Apostołów – módl się za nami.
Niepokalana Chwało Proroków – módl się za nami.
Niepokalana Potęgo Męczenników – módl się za nami.
Niepokalana Opiekunko Wyznawców – módl się za nami.
Niepokalany Wzorze dziewiczej czystości – módl się za nami.
Niepokalana Radości ufających Tobie – módl się za nami.
Niepokalana Obrono grzeszników – módl się za nami.
Niepokalana Pogromicielko wszelkiego zła – módl się za nami.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata – przepuść nam, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata – wysłuchaj nas, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata – zmiłuj się nad nami.
O Maryjo bez grzechu poczęta,
módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy.
Matko Najświętsza, słynąca w Lourdes wielkimi łaskami, przez dobroć, której dajesz tak wiele dowodów w tym wybranym miejscu, błagamy Cię pokornie: uproś nam cnoty potrzebne do uświęcenia, wyjednaj nam zdrowie duszy i ciała oraz dopomóż, abyśmy otrzymane łaski wykorzystali na chwałę Boga, dla dobra bliźnich i zbawienia duszy. Amen.
Matko Boża z Lourdes, módl się za nami
Otaczaj opieką osoby chore i cierpiące. Wypraszaj im siłę, nadzieję i pokój, a wszystkim, którzy się nimi opiekują, udzielaj cierpliwości, mądrości i miłosiernej miłości.
