Co nas czeka w nadchodzących tygodniach 19 września – 26 września 2026

Niedziela, 20 września 2026 — XXV Niedziela Zwykła; święci Andrzej Kim Taegon, Paweł Chong Hasang i Towarzysze, męczennicy

Oznaczenie liturgiczne: XXV Niedziela Zwykła (zielony), rok A, II rok czytań powszednich. Rozpoczyna się XXV tydzień zwykły i I tydzień psałterza. Niedziela ma pierwszeństwo liturgiczne przed wspomnieniem świętych męczenników koreańskich.
Czytania: Iz 55,6–9; Ps 145 (144); Flp 1,20c–24.27a; Mt 20,1–16a.
Istota dnia: Prorok Izajasz wzywa: szukajcie Pana, dopóki pozwala się znaleźć. Boża droga nie jest prostym przedłużeniem ludzkiego sposobu myślenia. Bóg przebacza szerzej, niż człowiek potrafi sobie wyobrazić, a Jego miłosierdzie przekracza nasze kalkulacje. Święty Paweł wyznaje, że dla niego „żyć — to Chrystus”. Życie otrzymuje sens nie dlatego, że jest wolne od trudności, lecz dlatego, że może stać się miejscem służby Ewangelii. Ewangelia o robotnikach w winnicy może natomiast wywoływać sprzeciw. Jedni pracują cały dzień, inni przychodzą niemal przed zakończeniem pracy, a jednak gospodarz okazuje wszystkim hojność. Jezus nie usprawiedliwia niesprawiedliwości. Odsłania raczej niebezpieczeństwo serca, które zaczyna mierzyć łaskę Boga według własnych zasług. Człowiek może być blisko Boga, a jednocześnie odczuwać żal, że Bóg jest dobry również dla tych, którzy przyszli później. W kalendarzu 20 września wspominani są także święci Andrzej Kim Taegon, Paweł Chong Hasang i Towarzysze. Chrześcijaństwo w Korei rozwijało się początkowo w wyjątkowych warunkach, w dużej mierze dzięki świeckim wiernym. Prześladowania przyniosły wielu męczenników. Ich świadectwo jest niezwykle mocnym komentarzem do słów Pawła: należeć do Chrystusa także wtedy, gdy wierność wymaga ofiary.
Cytat: „Czy na to złym okiem patrzysz, że ja jestem dobry?” (por. Mt 20,15).
Modlitwa: Panie, uwolnij mnie od porównywania się z innymi i od przekonania, że Twoją łaskę można sobie wypracować. Przez wstawiennictwo męczenników koreańskich daj mi wierność, gdy wiara wymaga odwagi.
Praktyka: Podziękuj Bogu za dobro, które otrzymała dziś inna osoba. Pomódl się za chrześcijan żyjących w miejscach prześladowań i dyskryminacji.
Święci dnia: Św. Andrzej Kim Taegon, św. Paweł Chong Hasang i Towarzysze — męczennicy koreańscy, świadkowie wiary silniejszej niż prześladowanie.

Poniedziałek, 21 września 2026 — święto św. Mateusza, Apostoła i Ewangelisty

Oznaczenie liturgiczne: Święto św. Mateusza, Apostoła i Ewangelisty (czerwony). I tydzień psałterza.
Czytania: Ef 4,1–7.11–13; Ps 19 (18); Mt 9,9–13.
Istota dnia: Święty Paweł przedstawia Kościół jako jedno ciało, w którym różne powołania i dary służą wspólnemu celowi: budowaniu Ciała Chrystusa. Apostołowie, ewangelizatorzy, pasterze i nauczyciele nie otrzymują darów dla własnego znaczenia, lecz po to, by służyć wspólnocie. Ewangelia pokazuje początek drogi jednego z nich. Mateusz siedzi przy komorze celnej. Dla wielu współczesnych Jezusowi celnik był symbolem współpracy z okupacyjnym systemem podatkowym i człowiekiem o podejrzanej reputacji. Jezus nie rozpoczyna od długiego rozliczenia jego przeszłości. Mówi: „Pójdź za Mną”. Mateusz wstaje. Następnie Chrystus zasiada przy stole z ludźmi uważanymi za grzeszników. Na zarzut faryzeuszów odpowiada obrazem lekarza: potrzebują go chorzy, nie zdrowi. Święto Mateusza przypomina, że chrześcijańskie powołanie rodzi się z inicjatywy Boga. Człowiek nie musi najpierw sam siebie naprawić, aby podejść do Jezusa. Spotkanie z Chrystusem staje się początkiem przemiany. Mateusz, który wcześniej zajmował się rachunkami i podatkami, staje się świadkiem Ewangelii oraz symbolem tego, że Bóg potrafi napisać nowy rozdział ludzkiego życia.
Cytat: „Pójdź za Mną” (Mt 9,9).
Modlitwa: Panie Jezu, który powołałeś Mateusza pośród jego codziennego życia, daj mi usłyszeć Twoje wezwanie. Uwolnij mnie od przekonania, że moja przeszłość lub słabość mogą być większe od Twojej łaski.
Praktyka: Zastanów się, do czego Chrystus wzywa Cię właśnie teraz. Wykonaj jedną rzecz, którą odkładasz mimo świadomości, że byłaby odpowiedzią na dobro.
Święci dnia: Św. Mateusz — Apostoł, Ewangelista i świadek przemieniającej mocy powołania Chrystusa.

Wtorek, 22 września 2026 — wtorek XXV tygodnia zwykłego; św. Tomasz z Villanovy

Oznaczenie liturgiczne: W diecezji East Anglia: dzień powszedni XXV tygodnia zwykłego (zielony), I tydzień psałterza. W kalendarzu świętych i tradycji augustiańskiej wspominany jest św. Tomasz z Villanovy.
Czytania dnia powszedniego: Prz 21,1–6.10–13; Ps 119 (118); Łk 8,19–21.
Istota dnia: Księga Przysłów przypomina, że człowiek może być przekonany o słuszności własnych dróg, lecz to Bóg zna prawdziwe motywacje serca. Szczególnie mocno brzmi wezwanie do sprawiedliwości i wrażliwości na ubogich: kto zamyka uszy na wołanie potrzebującego, sam może kiedyś wołać i nie otrzymać odpowiedzi. Ewangelia opowiada o przybyciu Matki Jezusa i Jego krewnych. Chrystus nie odrzuca więzi rodzinnych, lecz pokazuje głębszą rodzinę tworzoną przez słuchanie i wypełnianie słowa Bożego. Bliskość z Jezusem nie wynika jedynie z zewnętrznej przynależności, tradycji czy deklaracji. Rozpoznaje się ją w życiu, które pozwala słowu Boga kształtować konkretne decyzje. Święty Tomasz z Villanovy, augustianin i późniejszy arcybiskup Walencji, zasłynął z troski o ubogich. Nie zatrzymywał chrześcijaństwa na poziomie słów. Miłosierdzie miało dla niego wymiar praktyczny: pomoc potrzebującym, troskę o wychowanie i odpowiedzialne wykorzystanie powierzonych dóbr. Jego przykład dobrze współbrzmi z dzisiejszą Księgą Przysłów: prawdziwa pobożność musi dotykać sposobu, w jaki patrzymy na człowieka potrzebującego pomocy.
Cytat: „Moją matką i moimi braćmi są ci, którzy słuchają słowa Bożego i wypełniają je” (por. Łk 8,21).
Modlitwa: Boże, przez wstawiennictwo św. Tomasza z Villanovy naucz mnie nie tylko słuchać Twojego słowa, ale przekładać je na sprawiedliwość, miłosierdzie i troskę o potrzebujących.
Praktyka: Zwróć dziś uwagę na konkretną osobę, której potrzeby łatwo przeoczyć. Pomóż jej w sposób praktyczny, nawet jeśli będzie to niewielki gest.
Święci dnia: Św. Tomasz z Villanovy — augustianin, arcybiskup, kaznodzieja i opiekun ubogich.

Środa, 23 września 2026 — św. Pio z Pietrelciny, prezbiter

Oznaczenie liturgiczne: Wspomnienie św. Pio z Pietrelciny, prezbitera (biały), w XXV tygodniu zwykłym. I tydzień psałterza.
Czytania dnia powszedniego: Prz 30,5–9; Ps 119 (118); Łk 9,1–6.
Istota dnia: Księga Przysłów zawiera niezwykle trzeźwą modlitwę: nie prosi ani o bogactwo, ani o nędzę, lecz o to, co rzeczywiście potrzebne. Człowiek otoczony nadmiarem może zapomnieć o Bogu, a człowiek przyciśnięty biedą może zostać wystawiony na dramatyczne próby. Mądrość polega na zaufaniu Temu, który zna nasze prawdziwe potrzeby. Ewangelia opowiada o rozesłaniu Dwunastu. Jezus daje im władzę, aby głosili Królestwo Boże i nieśli uzdrowienie, ale jednocześnie nakazuje im podróżować bez rozbudowanych zabezpieczeń. Misja nie może opierać się wyłącznie na posiadaniu, strukturach czy ludzkiej kontroli. Jej centrum jest Chrystus. Święty Ojciec Pio przeżywał swoje powołanie przede wszystkim przez Eucharystię, modlitwę, sakrament pojednania i duchowe towarzyszenie ludziom. Przez dziesięciolecia w San Giovanni Rotondo przyciągał wiernych poszukujących spowiedzi, rady i modlitwy. Jego życie pozostaje związane z doświadczeniem cierpienia, ale nie cierpienie samo w sobie jest centrum jego duchowości. Centrum stanowi Chrystus ukrzyżowany i zmartwychwstały. Ojciec Pio przypomina, że apostolstwo zaczyna się od więzi z Bogiem, a człowiek może stać się narzędziem dobra wtedy, gdy nie próbuje zajmować miejsca Boga.
Cytat: „Wysłał ich, aby głosili królestwo Boże i uzdrawiali chorych” (por. Łk 9,2).
Modlitwa: Panie Jezu, przez wstawiennictwo św. Ojca Pio naucz mnie modlitwy wytrwałej, szczerego nawrócenia i zaufania Twojej Opatrzności. Umacniaj chorych, cierpiących i wszystkich, którzy potrzebują pojednania.
Praktyka: Znajdź dziś przynajmniej kilka minut na modlitwę w ciszy. Jeżeli od dawna odkładasz spowiedź, pomyśl o konkretnym terminie sakramentu pojednania.
Święci dnia: Św. Pio z Pietrelciny — Ojciec Pio — kapucyn, spowiednik, kierownik duchowy i apostoł modlitwy.

Czwartek, 24 września 2026 — Uroczystość Najświętszej Maryi Panny z Walsingham; Najświętsza Maryja Panna z Merced

Oznaczenie liturgiczne: W diecezji East Anglia: Uroczystość Najświętszej Maryi Panny z Walsingham (biały). Dla parafii w Peterborough jest to lokalny obchód o randze uroczystości. W kalendarzu świętych 24 września obecna jest również tradycyjna pamięć Najświętszej Maryi Panny z Merced.
Czytania uroczystości w diecezji East Anglia: Za 2,10–13; Łk 1,46–55; Ga 4,4–7; Łk 1,26–38.
Istota dnia: Dla katolików żyjących w Peterborough 24 września ma szczególne znaczenie. Walsingham znajduje się w Norfolk, na terenie diecezji East Anglia, i od stuleci pozostaje jednym z najważniejszych miejsc maryjnych w Anglii. Tradycja sanktuarium wiąże jego początki z Richeldis de Faverches, której miała zostać ukazana prośba o zbudowanie w Walsingham domu przypominającego dom Świętej Rodziny w Nazarecie. W centrum duchowości Walsingham nie stoi jednak sama średniowieczna historia, lecz tajemnica Wcielenia: Bóg wchodzi w ludzką codzienność. Pierwsze czytanie zapowiada Boga przychodzącego, aby zamieszkać pośród swojego ludu. Święty Paweł mówi o pełni czasu, kiedy Bóg posłał swojego Syna „zrodzonego z niewiasty”, aby człowiek mógł otrzymać godność dziecka Bożego. Ewangelia prowadzi do Nazaretu i chwili Zwiastowania. Maryja nie zna całego planu. Pyta, słucha i odpowiada zgodą. Jej „niech mi się stanie” nie jest bierną rezygnacją, ale aktem wolnego zaufania. Uroczystość Matki Bożej z Walsingham przypomina angielskim katolikom, że Nazaret może wydarzyć się również w zwyczajności ich własnego domu: tam, gdzie człowiek słucha Boga i pozwala Mu wejść w swoje plany. Tego samego dnia parafialny kalendarz przywołuje Najświętszą Maryję Pannę z Merced, maryjne wezwanie historycznie związane z dziełami miłosierdzia i troską o ludzi pozbawionych wolności.
Cytat: „Oto ja służebnica Pańska; niech mi się stanie według słowa twego” (Łk 1,38).
Modlitwa: Maryjo z Walsingham, Matko Jezusa i Matko Kościoła w Anglii, naucz mnie słuchać Boga w ciszy i odpowiadać Mu z zaufaniem. Prowadź nasze rodziny, parafię i diecezję ku Twojemu Synowi.
Praktyka: Odmów dziś „Anioł Pański” lub jedną tajemnicę różańca, rozważając Zwiastowanie. Powierz Maryi swój dom i rodzinę.
Pamięć dnia: Najświętsza Maryja Panna z Walsingham — szczególna patronka i znak maryjnej tradycji Kościoła w Anglii; Najświętsza Maryja Panna z Merced — maryjne wezwanie związane z miłosierdziem, wolnością i troską o ludzi w potrzebie.

Piątek, 25 września 2026 — piątek XXV tygodnia zwykłego; bł. Władysław z Gielniowa

Oznaczenie liturgiczne: W diecezji East Anglia: dzień powszedni XXV tygodnia zwykłego (zielony), I tydzień psałterza. W polskiej tradycji wspominany jest bł. Władysław z Gielniowa, prezbiter.
Czytania dnia powszedniego: Koh 3,1–11; Ps 144 (143); Łk 9,18–22.
Istota dnia: Jeden z najbardziej znanych fragmentów Księgi Koheleta przypomina, że wszystko ma swój czas: narodziny i śmierć, płacz i śmiech, milczenie i mówienie, burzenie i budowanie. Nie jest to wezwanie do biernego pogodzenia się z losem. To lekcja pokory wobec czasu, którego człowiek nie posiada na własność. Możemy planować, pracować i podejmować odpowiedzialne decyzje, ale nie kontrolujemy całej rzeczywistości. Kohelet mówi jednocześnie, że Bóg umieścił w ludzkim sercu pragnienie wieczności. Człowiek doświadcza przemijania, a jednak nosi w sobie tęsknotę za czymś, czego czas nie może unicestwić. W Ewangelii Jezus zadaje uczniom pytanie: „A wy za kogo Mnie uważacie?”. Piotr odpowiada, że Jezus jest Mesjaszem, ale natychmiast słyszy zapowiedź cierpienia, odrzucenia, śmierci i zmartwychwstania. Nie wystarczy poprawnie nazwać Jezusa. Trzeba pozwolić, aby On sam wyjaśnił, co oznacza Jego mesjańska droga. Błogosławiony Władysław z Gielniowa, bernardyn, kaznodzieja i patron Warszawy, szczególnie rozwijał nabożeństwo do Męki Chrystusa. Posługiwał się również językiem polskim w pieśniach i kaznodziejstwie, dzięki czemu treści wiary mogły docierać bezpośrednio do zwykłych wiernych. Jego świadectwo pokazuje, że głoszenie Chrystusa powinno prowadzić nie tylko do wiedzy o Nim, lecz do osobistego spotkania z tajemnicą Krzyża i zmartwychwstania.
Cytat: „A wy za kogo Mnie uważacie?” (Łk 9,20).
Modlitwa: Panie Jezu, naucz mnie mądrze przeżywać czas, który mi dajesz. Przez wstawiennictwo bł. Władysława pomóż mi nie zatrzymywać się na słowach o Tobie, lecz naprawdę poznawać Cię i iść za Tobą.
Praktyka: Zastanów się, na co poświęcasz najwięcej czasu i czy odpowiada to temu, co naprawdę uważasz za ważne. Poświęć dziś świadomie czas Bogu lub drugiemu człowiekowi.
Święci dnia: Bł. Władysław z Gielniowa — bernardyn, kaznodzieja pasyjny, autor pieśni religijnych i patron Warszawy.

Sobota, 26 września 2026 — sobota XXV tygodnia zwykłego; święci Kosma i Damian, męczennicy

Oznaczenie liturgiczne: Sobota XXV tygodnia zwykłego (zielony); możliwe wspomnienie dowolne świętych Kosmy i Damiana, męczenników (czerwony), albo sobotnie wspomnienie Najświętszej Maryi Panny. I tydzień psałterza.
Czytania dnia powszedniego: Koh 11,9–12,8; Ps 90 (89); Łk 9,43b–45.
Istota dnia: Kohelet kieruje szczególnie mocne słowa do człowieka młodego: ciesz się życiem, ale pamiętaj o odpowiedzialności i nie zapominaj o swoim Stwórcy. Następnie pojawia się niezwykle obrazowy opis starzenia się i przemijania. Światło gaśnie, siły słabną, codzienne czynności stają się trudniejsze, a człowiek zmierza ku swemu wiecznemu domowi. Nie jest to tekst mający odebrać radość życia. Przeciwnie — uczy, że właśnie świadomość przemijania pomaga właściwie docenić czas i nie zmarnować go na rzeczy pozbawione trwałej wartości. Psalm prosi Boga: „Naucz nas liczyć dni nasze, abyśmy osiągnęli mądrość serca”. Ewangelia stawia przed uczniami inną tajemnicę. Tłumy zachwycają się czynami Jezusa, a On mówi o nadchodzącym wydaniu Syna Człowieczego w ręce ludzi. Uczniowie nie rozumieją i boją się pytać. Wiara nie zawsze oznacza natychmiastowe zrozumienie. Czasami wymaga pozostania przy Chrystusie także wtedy, kiedy Jego droga przekracza nasze oczekiwania. Święci Kosma i Damian są od starożytności czczeni jako męczennicy związani z tradycją lekarską. Ich kult szczególnie rozwinął się na Wschodzie, a następnie w całym Kościele. Stali się patronami lekarzy, farmaceutów, ludzi chorych i wszystkich, którzy niosą pomoc cierpiącym. Ich pamięć pozwala spojrzeć na medycynę nie tylko jako na zawód, lecz także jako na szczególną formę służby życiu i ludzkiej godności.
Cytat: „Pamiętaj o swoim Stwórcy w dniach swojej młodości” (por. Koh 12,1).
Modlitwa: Boże, przez wstawiennictwo świętych Kosmy i Damiana błogosław lekarzom, pielęgniarkom, ratownikom, farmaceutom i wszystkim troszczącym się o chorych. Naucz mnie dobrze wykorzystać czas, który mi powierzysz.
Praktyka: Pomódl się za konkretną osobę chorą i za ludzi, którzy się nią opiekują. Jeżeli możesz, skontaktuj się z kimś samotnym, starszym lub chorym.
Święci dnia: Św. Kosma i św. Damian — męczennicy, tradycyjnie czczeni jako lekarze i patroni ludzi służby zdrowia oraz chorych.

Okres 20–26 września 2026 prowadzi przez kilka bardzo różnych, ale wzajemnie uzupełniających się tematów duchowych. Niedzielna przypowieść o robotnikach w winnicy przypomina, że Bóg jest hojniejszy od naszych kalkulacji. Święci męczennicy koreańscy pokazują, że odpowiedź człowieka na tę łaskę może dojrzewać aż do oddania życia. Święty Mateusz przypomina natomiast, że Chrystus potrafi odnaleźć człowieka dokładnie tam, gdzie ten aktualnie się znajduje, i jednym wezwaniem rozpocząć całkowicie nową historię.

Święty Tomasz z Villanovy pokazuje, że słuchanie Ewangelii musi prowadzić do miłosierdzia wobec ubogich. Ojciec Pio kieruje ku modlitwie, pojednaniu i Eucharystii. Uroczystość Matki Bożej z Walsingham ma dla wiernych w Peterborough szczególne znaczenie: przypomina, że tajemnica Nazaretu i zgoda Maryi na działanie Boga są częścią duchowego dziedzictwa Kościoła w Anglii. Błogosławiony Władysław z Gielniowa prowadzi ku tajemnicy Męki Chrystusa, a święci Kosma i Damian przypominają o godności służby chorym.

Cały tydzień można odczytać jako drogę od pytania o Bożą hojność do pytania o sposób wykorzystania własnego czasu. Bóg powołuje, posyła, zamieszkuje pośród swojego ludu i daje człowiekowi możliwość służby. Odpowiedź wiary dokonuje się poprzez konkret: słuchanie słowa, modlitwę, miłosierdzie, troskę o chorych, przyjęcie własnego powołania i mądre przeżywanie każdego dnia.