Co nas czeka w nadchodzących tygodniach 4 października – 10 października 2026

Niedziela, 4 października 2026 — XXVII Niedziela Zwykła; św. Franciszek z Asyżu

Oznaczenie liturgiczne: XXVII Niedziela Zwykła (zielony), rok A, II rok czytań powszednich. Rozpoczyna się XXVII tydzień zwykły i III tydzień psałterza. Niedziela ma pierwszeństwo przed wspomnieniem św. Franciszka z Asyżu.
Czytania: Iz 5,1–7; Ps 80 (79); Flp 4,6–9; Mt 21,33–43.
Istota dnia: Prorok Izajasz przedstawia Boga jako właściciela winnicy, który uczynił wszystko, aby mogła wydać dobry owoc. Przygotował ziemię, zasadził szlachetną winorośl, zbudował wieżę i tłocznię. Oczekiwał dobrych winogron, lecz otrzymał cierpkie owoce. Obraz ten staje się pytaniem o odpowiedź człowieka na otrzymaną łaskę. Święty Paweł zachęca Filipian, aby nie żyli w paraliżującym lęku, ale przedstawiali Bogu swoje potrzeby z modlitwą i dziękczynieniem. Pokój Boga ma strzec serca i myśli człowieka. Ewangelia rozwija symbol winnicy w przypowieści o dzierżawcach, którzy chcą zawłaszczyć to, co zostało im jedynie powierzone. Odrzucają sługi właściciela, a ostatecznie zabijają jego syna. Jezus ukazuje dramat człowieka, który chce korzystać z darów Boga, ale odrzuca samego Dawcę. Winnica może oznaczać całe życie: czas, rodzinę, powołanie, talenty, wspólnotę i wiarę. Wszystko to jest darem, który ma wydać owoc. W kalendarzu świętych tego dnia przypada również św. Franciszek z Asyżu. W 2026 roku przypada osiemset lat od jego śmierci. Franciszek radykalnie potraktował Ewangelię jako rzeczywisty sposób życia. Odrzucił przywiązanie do bogactwa i pozycji, służył ubogim i trędowatym, głosił pokój i odkrywał całe stworzenie jako dar Ojca. Jego życie pokazuje, jaki owoc może wydać człowiek, który przestaje traktować Boże dary jak prywatną własność.
Cytat: „Królestwo Boże będzie dane narodowi, który wyda jego owoce” (por. Mt 21,43).
Modlitwa: Panie, wszystko, co posiadam, otrzymałem od Ciebie. Naucz mnie korzystać z Twoich darów odpowiedzialnie i przynosić owoce wiary, miłości i pokoju. Przez wstawiennictwo św. Franciszka daj mi prostotę serca i wolność od nieuporządkowanego przywiązania do rzeczy.
Praktyka: Zastanów się, jaki konkretny dar otrzymałeś od Boga i jaki owoc przynosi on innym. Zrób dziś coś dobrego dla człowieka lub dla stworzenia, nie oczekując niczego w zamian.
Święci dnia: Św. Franciszek z Asyżu — założyciel Braci Mniejszych, świadek ewangelicznego ubóstwa, pokoju i miłości do stworzenia.

Poniedziałek, 5 października 2026 — poniedziałek XXVII tygodnia zwykłego; św. Faustyna Kowalska

Oznaczenie liturgiczne: W diecezji East Anglia: dzień powszedni XXVII tygodnia zwykłego (zielony) albo wspomnienie dowolne św. Faustyny Kowalskiej, dziewicy i zakonnicy (biały). III tydzień psałterza. Parafialny kalendarz przypomina również bł. Franciszka Ksawerego Seelosa.
Czytania dnia powszedniego: Ga 1,6–12; Ps 111 (110); Łk 10,25–37.
Istota dnia: Święty Paweł wypowiada bardzo mocne słowa o wierności Ewangelii. Dobra Nowina nie może być dowolnie przerabiana tak, aby odpowiadała chwilowym oczekiwaniom człowieka. Apostoł pyta, czy chce podobać się ludziom, czy Bogu. Ewangelia przedstawia natomiast jedno z najbardziej znanych pytań skierowanych do Jezusa: „Kto jest moim bliźnim?”. Chrystus odpowiada przypowieścią o człowieku pobitym przez zbójców i o Samarytaninie, który zatrzymuje się, opatruje jego rany i ponosi koszt pomocy. Jezus odwraca początkowe pytanie. Nie każe ustalać, kto zasługuje na miano bliźniego. Wzywa, aby samemu stać się bliźnim dla potrzebującego. Święta Faustyna Kowalska otrzymała szczególne powołanie do głoszenia tajemnicy Bożego Miłosierdzia. Jej duchowość nie zatrzymuje się jednak na obrazie czy formule modlitewnej. Miłosierdzie przyjęte od Boga ma przemieniać człowieka w kogoś miłosiernego wobec innych. „Jezu, ufam Tobie” oznacza więc również gotowość, aby nie przejść obojętnie obok człowieka leżącego przy drodze. Parafialny kalendarz wspomina także bł. Franciszka Ksawerego Seelosa, redemptorystę i gorliwego duszpasterza.
Cytat: „Idź, i ty czyń podobnie” (Łk 10,37).
Modlitwa: Jezu Miłosierny, przez wstawiennictwo św. Faustyny naucz mnie ufać Twojemu miłosierdziu i stawać się jego narzędziem dla innych. Uwolnij mnie od obojętności wobec cierpienia człowieka stojącego na mojej drodze.
Praktyka: Odmów dziś Koronkę do Miłosierdzia Bożego i wykonaj jeden konkretny czyn miłosierdzia wobec osoby, której normalnie mógłbyś nie zauważyć.
Święci dnia: Św. Faustyna Kowalska — Apostołka Bożego Miłosierdzia; bł. Franciszek Ksawery Seelos — redemptorysta, misjonarz i gorliwy spowiednik.

Wtorek, 6 października 2026 — wtorek XXVII tygodnia zwykłego; św. Bruno, prezbiter

Oznaczenie liturgiczne: Dzień powszedni XXVII tygodnia zwykłego (zielony) albo wspomnienie dowolne św. Brunona, prezbitera (biały). III tydzień psałterza. Parafialny kalendarz przypomina również bł. Marię Rose Durocher.
Czytania dnia powszedniego: Ga 1,13–24; Ps 139 (138); Łk 10,38–42.
Istota dnia: Święty Paweł wspomina swoją przeszłość i radykalną przemianę, która nastąpiła dzięki łasce Boga. Człowiek prześladujący Kościół został powołany do głoszenia Chrystusa narodom. Apostoł pokazuje, że łaska nie tylko przebacza przeszłość, ale potrafi nadać całemu życiu zupełnie nowy kierunek. Ewangelia prowadzi do domu Marty i Marii. Marta jest zajęta służbą i troszczy się o wiele spraw. Maria siedzi u stóp Jezusa i słucha Jego słowa. Chrystus nie potępia służby Marty, ale wskazuje na niebezpieczeństwo, że nawet dobre obowiązki mogą wypełnić człowieka takim niepokojem, iż zabraknie miejsca na słuchanie Boga. Święty Bruno, założyciel kartuzów, wybrał radykalną drogę ciszy, modlitwy i samotności. Nie uciekał od Boga obecnego w świecie — szukał raczej takiej ciszy, w której nic nie zagłusza Jego głosu. Dla współczesnego człowieka, otoczonego wiadomościami, telefonami i ciągłym pośpiechem, jego świadectwo staje się szczególnie aktualne. Parafialny kalendarz przywołuje także bł. Marię Rose Durocher, założycielkę Sióstr Świętych Imion Jezusa i Maryi, która łączyła modlitwę z troską o edukację i formację młodych ludzi.
Cytat: „Maria obrała najlepszą cząstkę” (Łk 10,42).
Modlitwa: Panie Jezu, pośród obowiązków naucz mnie zatrzymywać się przy Tobie. Przez wstawiennictwo św. Brunona daj mi umiłowanie ciszy i modlitwy, w której mogę naprawdę usłyszeć Twoje słowo.
Praktyka: Wyłącz dziś na przynajmniej dziesięć minut telefon, muzykę i inne rozproszenia. Spędź ten czas w całkowitej ciszy z Bogiem.
Święci dnia: Św. Bruno — prezbiter i założyciel Zakonu Kartuzów; bł. Maria Rose Durocher — zakonnica, wychowawczyni i założycielka zgromadzenia.

Środa, 7 października 2026 — Najświętszej Maryi Panny Różańcowej

Oznaczenie liturgiczne: Wspomnienie obowiązkowe Najświętszej Maryi Panny Różańcowej (biały), w XXVII tygodniu zwykłym. III tydzień psałterza.
Czytania dnia powszedniego: Ga 2,1–2.7–14; Ps 117 (116); Łk 11,1–4. Możliwe są również czytania własne związane z Najświętszą Maryją Panną.
Istota dnia: Święty Paweł opisuje swoją misję wśród pogan oraz spotkanie z filarami Kościoła w Jerozolimie. Różnorodność misji nie niszczy jedności Ewangelii. Piotr i Paweł otrzymują różne zadania, lecz służą temu samemu Chrystusowi. Ewangelia prowadzi natomiast do samego serca modlitwy. Uczniowie proszą: „Panie, naucz nas modlić się”. Jezus daje im modlitwę, która zaczyna się od Ojca i Jego imienia, a następnie prowadzi przez prośbę o chleb, przebaczenie i ochronę przed próbą. Wspomnienie Matki Bożej Różańcowej przypomina, że modlitwa różańcowa ma tę samą chrystocentryczną logikę. Maryja nie zatrzymuje uwagi na sobie. Prowadzi przez kolejne tajemnice do Jezusa: Jego Wcielenia, działalności, Męki, Zmartwychwstania i chwały. Powtarzanie „Zdrowaś Maryjo” tworzy spokojny rytm, w którym serce może zatrzymać się przy wydarzeniach Ewangelii. Październik, tradycyjnie poświęcony modlitwie różańcowej, jest zaproszeniem nie tylko do większej liczby modlitw, ale do głębszego patrzenia na własne życie w świetle tajemnic Chrystusa.
Cytat: „Panie, naucz nas modlić się” (Łk 11,1).
Modlitwa: Maryjo, Królowo Różańca Świętego, prowadź mnie przez tajemnice życia Twojego Syna. Naucz mnie modlitwy cierpliwej, skupionej i zakorzenionej w Ewangelii. Otaczaj opieką nasze rodziny i parafię.
Praktyka: Odmów dziś przynajmniej jedną część różańca albo jedną dziesiątkę w konkretnej intencji rodziny, parafii, pokoju lub osoby potrzebującej pomocy.
Pamięć dnia: Najświętsza Maryja Panna Różańcowa — przewodniczka w kontemplacji tajemnic Chrystusa i patronka wytrwałej modlitwy.

Czwartek, 8 października 2026 — czwartek XXVII tygodnia zwykłego; św. Pelagia Pokutnica

Oznaczenie liturgiczne: Dzień powszedni XXVII tygodnia zwykłego (zielony), III tydzień psałterza. Parafialny kalendarz świętych przypomina św. Pelagię Pokutnicę.
Czytania dnia powszedniego: Ga 3,1–5; kantyk Łk 1,69–75; Łk 11,5–13.
Istota dnia: Święty Paweł pyta Galatów, czy otrzymali Ducha dzięki skrupulatnemu wykonywaniu przepisów, czy dzięki wierze. Ostrzega ich przed próbą budowania życia duchowego wyłącznie na własnym wysiłku. Chrześcijaństwo rozpoczyna się od daru Boga i pozostaje odpowiedzią na łaskę. Ewangelia rozwija temat modlitwy. Jezus opowiada historię człowieka, który w środku nocy prosi przyjaciela o chleb, a następnie mówi: „Proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a zostanie wam otworzone”. Wytrwałość w modlitwie nie oznacza, że trzeba zmusić niechętnego Boga do działania. Jezus porównuje Boga do Ojca, który wie, jak dawać dobre dary swoim dzieciom. Święta Pelagia Pokutnica w tradycji chrześcijańskiej stała się symbolem niezwykłego nawrócenia. Jej historia przypomina, że człowiek nie jest na zawsze zamknięty w swojej przeszłości. Łaska może przerwać nawet bardzo utrwalony sposób życia i rozpocząć zupełnie nową drogę. Pokuta w chrześcijaństwie nie jest pogardą wobec siebie, lecz odpowiedzią człowieka, który odkrył miłość większą od własnego grzechu.
Cytat: „Proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie” (Łk 11,9).
Modlitwa: Ojcze, daj mi wytrwałość w modlitwie i zaufanie, że znasz moje prawdziwe potrzeby. Przez wstawiennictwo św. Pelagii daj łaskę nawrócenia wszystkim, którzy są przekonani, że jest już dla nich za późno na powrót do Ciebie.
Praktyka: Wróć dziś do jednej intencji, za którą przestałeś się modlić z powodu zniechęcenia. Powierz ją Bogu ponownie, dodając: „Nie moja, lecz Twoja wola niech się stanie”.
Święci dnia: Św. Pelagia Pokutnica — świadek nawrócenia, pokuty i miłosierdzia Boga zdolnego przemienić ludzkie życie.

Piątek, 9 października 2026 — święto św. Jana Henryka Newmana, prezbitera i doktora Kościoła; św. Jan Leonardi; św. Dionizy i Towarzysze

Oznaczenie liturgiczne: W Anglii i diecezji East Anglia: święto św. Jana Henryka Newmana, prezbitera i doktora Kościoła (biały). Święto ma pierwszeństwo przed dniem powszednim XXVII tygodnia zwykłego. III tydzień psałterza.
Czytania święta: 2 Tm 4,1–5; Ps 96 (95); J 15,9–17.
Istota dnia: Święty Paweł wzywa Tymoteusza, aby głosił słowo „w porę i nie w porę”, z cierpliwością, rozwagą i wytrwałością. Chrześcijańska prawda nie jest towarem, którego treść zmienia się zgodnie z oczekiwaniami słuchaczy. Jej głoszenie wymaga jednak nie agresji, lecz dojrzałej miłości. Ewangelia odsłania źródło takiej postawy: „Trwajcie w miłości mojej”. Jezus nazywa uczniów przyjaciółmi i posyła ich, aby przynosili trwały owoc. Święty Jan Henryk Newman jest jednym z najważniejszych świadków chrześcijaństwa w nowożytnej Anglii. Jako duchowny anglikański i wybitny uczony przez lata badał historię pierwotnego Kościoła, naturę doktryny i problem autorytetu. Poszukiwanie prawdy doprowadziło go w 1845 roku do przyjęcia do Kościoła katolickiego. Newman rozumiał sumienie nie jako prawo do robienia tego, co człowiek chce, ale jako wewnętrzne wezwanie do uczciwego szukania i przyjmowania prawdy. Jego późniejsze życie jako katolickiego kapłana, oratorianina, teologa i kardynała było świadectwem drogi wymagającej cierpliwości i odwagi. W parafialnym kalendarzu 9 października znajdują się również św. Jan Leonardi, gorliwy reformator życia duchowego i założyciel wspólnoty zakonnej, oraz św. Dionizy i Towarzysze, męczennicy i świadkowie misyjnej odwagi.
Cytat: „Trwajcie w miłości mojej” (J 15,9).
Modlitwa: Boże, przez wstawiennictwo św. Jana Henryka Newmana naucz mnie uczciwie szukać prawdy, słuchać dobrze uformowanego sumienia i pozwalać, aby prawda prowadziła mnie nawet wtedy, gdy wymaga zmiany własnych planów.
Praktyka: Zastanów się nad jedną sprawą, w której łatwiej szukasz potwierdzenia własnej opinii niż prawdy. Poproś Boga o wolność serca i gotowość przyjęcia tego, co prawdziwe.
Święci dnia: Św. Jan Henryk Newman — prezbiter, kardynał, teolog i doktor Kościoła; św. Jan Leonardi — kapłan i reformator; św. Dionizy i Towarzysze — męczennicy.

Sobota, 10 października 2026 — sobota XXVII tygodnia zwykłego; św. Daniel Comboni

Oznaczenie liturgiczne: W diecezji East Anglia: sobota XXVII tygodnia zwykłego (zielony) albo jedno z możliwych wspomnień dowolnych: świętych Dionizego, biskupa, i Towarzyszy, męczenników; św. Jana Leonardiego, prezbitera; św. Paulina z Yorku, biskupa i misjonarza; albo sobotnie wspomnienie Najświętszej Maryi Panny. III tydzień psałterza. Parafialny kalendarz przypomina również św. Daniela Comboniego.
Czytania dnia powszedniego: Ga 3,22–29; Ps 105 (104); Łk 11,27–28.
Istota dnia: Święty Paweł ogłasza jedną z najbardziej fundamentalnych prawd o chrześcijańskiej tożsamości: wszyscy ochrzczeni w Chrystusie „przyoblekli się w Chrystusa”. Podziały, które świat często uważa za najważniejsze — narodowość, status społeczny czy płeć — nie mogą być podstawą do określania wartości człowieka przed Bogiem. Wszyscy należący do Chrystusa są dziedzicami obietnicy. Ewangelia zawiera krótki dialog. Kobieta z tłumu błogosławi Matkę Jezusa, a Chrystus odpowiada: jeszcze bardziej błogosławieni są ci, którzy słuchają słowa Bożego i zachowują je. Nie umniejsza Maryi — właśnie Ona jest najdoskonalszym przykładem człowieka słuchającego słowa i wypełniającego je. Parafialny kalendarz przypomina tego dnia św. Daniela Comboniego, biskupa, misjonarza i założyciela zgromadzeń misyjnych. Comboni całe życie poświęcił ewangelizacji i służbie ludom Afryki, sprzeciwiając się niewolnictwu i podkreślając potrzebę formowania lokalnych wspólnot. Jego słynna wizja „zbawić Afrykę przez Afrykę” wskazywała, że misja nie może polegać na traktowaniu innych narodów jak biernych odbiorców. Każdy człowiek otrzymuje od Boga godność, powołanie i odpowiedzialność. Jego życie doskonale współbrzmi z Pawłowym przypomnieniem o jedności wszystkich w Chrystusie.
Cytat: „Wszyscy bowiem dzięki wierze jesteście synami Bożymi w Chrystusie Jezusie” (por. Ga 3,26).
Modlitwa: Panie Jezu, naucz mnie patrzeć na każdego człowieka jako na osobę stworzoną i umiłowaną przez Boga. Przez wstawiennictwo św. Daniela Comboniego umacniaj misjonarzy i wszystkie Kościoły lokalne, szczególnie w Afryce.
Praktyka: Pomódl się za misjonarzy i chrześcijan żyjących w innym kraju lub kulturze. Zastanów się także, czy nie oceniasz kogoś przede wszystkim przez narodowość, pochodzenie, zawód lub pozycję społeczną.
Święci dnia: Św. Daniel Comboni — biskup, misjonarz i Apostoł Afryki; św. Dionizy i Towarzysze — męczennicy; św. Jan Leonardi — prezbiter i reformator; św. Paulin z Yorku — biskup i misjonarz.

Okres 4–10 października 2026 prowadzi od obrazu winnicy powierzonej człowiekowi ku pytaniu o owoce naszego życia. Święty Franciszek z Asyżu pokazuje, że Ewangelia wydaje owoce wtedy, gdy przestaje być jedynie piękną ideą, a staje się rzeczywistym stylem życia. Następnego dnia św. Faustyna kieruje uwagę ku Miłosierdziu Bożemu, które człowiek najpierw otrzymuje, a następnie ma nieść innym jak miłosierny Samarytanin.

Święty Bruno prowadzi w ciszę i przypomina, że nawet najbardziej potrzebne działanie musi wyrastać ze słuchania Chrystusa. Matka Boża Różańcowa uczy kontemplowania Ewangelii razem z Maryją. Święta Pelagia przypomina, że żadna przeszłość nie przekreśla możliwości nawrócenia, a wytrwała modlitwa otwiera serce na działanie Boga.

Święto św. Jana Henryka Newmana ma szczególne znaczenie dla Kościoła w Anglii. Jego droga pokazuje, że wiara nie boi się uczciwego pytania i że dobrze uformowane sumienie prowadzi ku prawdzie, a nie ku wygodnemu potwierdzaniu własnych pragnień. Tydzień kończy św. Daniel Comboni, którego misyjna gorliwość przypomina o powszechności Kościoła i jednakowej godności wszystkich ochrzczonych.

Jest to więc tydzień prowadzący od odpowiedzialności za powierzoną winnicę do misyjnej jedności w Chrystusie: od własności do wdzięczności, od obojętności do miłosierdzia, od hałasu do ciszy, od rozproszenia do różańca, od grzechu do nawrócenia, od opinii do prawdy i od zamknięcia we własnym świecie do odpowiedzialności za cały Kościół.