Przemienienie Jezusa miało umocnić wiarę Apostołów oraz przygotować ich na przeżycie Jego męki i śmierci oraz pokazać że właśnie przez te trudne wydarzenia można dojść chwały, którą objawia Chrystus.
Po sześciu dniach Jezus wziął Piotra, Jakuba i Jana, jego brata, i zaprowadził ich osobno na górę wysoką. I przemienił się przed nimi; twarz jego zajaśniała jak słońce, a szaty jego stały się białe jak światło. A oto Mojżesz i Eliasz ukazali się im, rozmawiając z nim. Wtedy Piotr rzekł do Jezusa: „Panie, dobrze, że tu jesteśmy. Jeśli chcesz, postawię tu trzy namioty, jeden dla ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza”. Gdy on jeszcze mówił, oto jasny obłok rzucił na nich cień, a z obłoku odezwał się głos, który powiedział: „To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie; Słuchaj go." ~ Mateusza 17:1-5
Wszystkie trzy Ewangelie synoptyczne opisują wydarzenie Przemienienia Pańskiego ( Mt 17:1-8 , Mk 9:2-8 , Łk 9:28-36). Tuż przed Przemienieniem wszystkie trzy Ewangelie opisują również podróż Jezusa do Cezarei Filipowej z uczniami, położonej około trzydziestu mil na północ od Jeziora Galilejskiego. Cezarea Filipowa była głównie pogańskim greckim miastem okupowanym przez Rzymian. Grecki bóg Pan był tam czczony w jaskini uważanej za bezdenną i często nazywaną bramą do zaświatów ze względu na jej związek z pogańskim bogiem. To tam Jezus zapytał swoich uczniów, za kogo Go uważają. Piotr oświadczył: „Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego”. Następnie Jezus pobłogosławił Piotra i ogłosił, że zamierza zbudować na nim Swój Kościół, oświadczając, że „bramy piekielne go nie przemogą…” (Ew. Mateusza 16:16–18 ).
Po tej znaczącej wymianie zdań Jezus zaczął objawiać Swoim uczniom swój zbliżający się los — podróż do Jerozolimy, aby cierpieć i umrzeć. Piotr oparł się temu objawieniu, na które Jezus zareagował surowo, korygując ludzkie myślenie Piotra Boską mądrością (Ew. Mateusza 16:22-23 ).
Taki jest kontekst święta Przemienienia Pańskiego, które dziś obchodzimy. Po pierwsze, Jezus ogłosił triumf Swojego Kościoła nad złem. Po drugie, poinformował ich, że to zwycięstwo zostanie osiągnięte poprzez Jego własne cierpienie i śmierć. Chociaż pierwsza wiadomość jest zachęcająca, druga jest trudna do zaakceptowania. Według Ewangelii Jezus pozwolił swoim uczniom zmagać się z tymi naukami przez około tydzień, co musiało być dla nich trudne.
Rozumiejąc ich walkę, Jezus zabrał swoich trzech najbliższych towarzyszy, Piotra, Jakuba i Jana, na wysoką górę. Tam został przemieniony przed nimi, promieniując czystym, białym światłem, rozmawiając z Mojżeszem i Eliaszem i potwierdzając swoją tożsamość przez Ojca.
Wydarzenie to miało prawdopodobnie wzmocnić wiarę Jego uczniów po tygodniu rozważania przepowiedzianej przez Jezusa męki i śmierci, wraz z Jego napomnieniem, by za Nim podążali. Przemienienie potwierdziło boskość Jezusa i Jego związek z czczonymi postaciami Mojżesza i Eliasza. Co więcej, Ojciec w Niebie potwierdził, że Jezus jest Jego boskim Synem, z którego jest bardzo zadowolony.
Po Zmartwychwstaniu i Wniebowstąpieniu Jezusa, ci trzej Apostołowie dzielili się swoim doświadczeniem Przemienienia, umacniając innych w wierze. Ta historia jest nadal rozpowszechniana dzisiaj, aby wzmocnić nas, gdy dźwigamy własne krzyże.
Święto Przemienienia Pańskiego jest strategicznie umiejscowione na czterdzieści dni przed Świętem Triumfu Krzyża. Tak więc Przemienienie należy postrzegać jako przygotowanie zarówno do Krzyża Chrystusa, jak i naszego udziału w tym triumfie. Według Ewangelii jesteśmy wezwani do wzięcia krzyża i naśladowania Jezusa dla chwały Ojca, wypełnienia Jego woli i dobra Kościoła, który zawsze zwycięża bramy piekielne.
Świętując dziś Przemienienie, potraktujcie to wydarzenie jako przedsmak czekającej was nagrody i źródło zachęty do znoszenia wszelkich cierpień dla ostatecznego zwycięstwa Chrystusa. Życie chrześcijańskie, jak stwierdził sam Jezus, polega na cierpieniu i umieraniu z miłości i niezachwianej nadziei. Łącząc nasze próby z krzyżem Chrystusa, uczestniczymy w Jego chwalebnym zwycięstwie na całą wieczność.
Mój Przemieniony Panie, obiecujesz cierpienie i śmierć wszystkim, którzy za Tobą podążają, ale obiecujesz także nadzieję, która czeka tych, którzy wytrwają. Daj mi łaskę znoszenia każdego krzyża w życiu, jednocząc moje cierpienia z Twoimi, abym mógł kiedyś uczestniczyć w chwale życia wiecznego w Niebie. Jezu ufam Tobie.
