1303-1373 Patron Europy, Szwecji i wdów Kanonizowany przez papieża Bonifacego IX 7 października 1391 r.
Potem został zdjęty z krzyża, a ja wzięłam Jego ciało na kolana. Wyglądał jak trędowaty i był cały pokryty siniakami i krwią. Jego oczy były martwe i wypełnione krwią, usta zimne jak lód, broda jak sznurek, twarz sparaliżowana, a ręce tak zesztywniałe, że nie można ich było zgiąć na piersi, tylko na brzuchu, w okolicach pępka. Miałem Go na kolanach, tak jak był na krzyżu: zesztywniały we wszystkich członkach… Potem złożyli Go do grobu. Chętnie zostałabym złożona żywcem do grobu z moim Synem, gdyby taka była Jego wola! Kiedy to wszystko zostało zrobione, przyszedł dobry John i zabrał mnie do domu. Spójrz, moja córko, co mój Syn wycierpiał dla ciebie i kochaj Go z całego serca! ~Od objawienia Matki Najświętszej św. Brygidzie
Św. Brygida urodziła się w Szwecji w bardzo komfortowych warunkach. Jej ojciec był jednym z najbogatszych właścicieli ziemskich w Szwecji, a matka pochodziła z rodziny władców, w tym królów Szwecji. Obaj byli gorliwymi katolikami. Po śmierci matki, gdy Brygida była niemowlęciem, ciotka Brygidu odegrała główną rolę w jej wychowaniu. Ojciec Brygidy wywarł na nią wielki wpływ swoimi piątkowymi nabożeństwami, podczas których pościł i odprawiał pokutę, rozważał Mękę Chrystusa, przyjmował Komunię Świętą i wyznawał grzechy z poprzedniego tygodnia. Oddanie jej ojca i wiara ciotki wywarły głęboki wpływ na Brygidę, która od najmłodszych lat rosła w sile wiary.
Mówi się, że Brygida nie odezwała się ani słowem, dopóki nie skończyła trzech lat. Kiedy zaczęła mówić, jej słowa były skierowane na chwałę Boga, a nie na grzeszną rozmowę. Kiedy miała siedem lat, miała wizję Najświętszej Maryi Panny, która podarowała jej koronę. Od tego czasu Bridget poważnie podchodziła do życia duchowego. W wieku dziesięciu lat usłyszała przejmujące kazanie o męce Chrystusa; następnego dnia miała wizję ukrzyżowanego Jezusa. Kiedy Go ujrzała, Jezus rzekł do niej: „Spójrz na mnie, moja córko”. Bridget odpowiedziała: „Och, kto Cię tak potraktował?”. Jezus odpowiedział: „Ci, którzy mną gardzą i są niewrażliwi na moją miłość do nich”. W wyniku tej wizji Brygida jeszcze bardziej oddała się rozważaniu Męki Pańskiej.
Zgodnie z ówczesnym zwyczajem, gdy była młodą nastolatką, Brygida została wydana za mąż za młodzieńca kilka lat starszego od niej. Ulf Gudmarsson był szlachetnym panem Nericii w Szwecji i żarliwym katolikiem. Pierwszy rok małżeństwa pary przeżył w modlitewnej abstynencji i oboje mogli nawet zostać świeckimi franciszkanami, czyniąc swój dom jak domowy klasztor. Później mieli razem ośmioro dzieci, z których dwoje zmarło jako niemowlęta. Jedno z ich dzieci, Katarzyna, została zakonnicą i ostatecznie została kanonizowana jako święta. Kolejne z ich dzieci, Karol, odwróciło się od Boga, pozostając obojętnym wobec wiary. Po urodzeniu ośmiorga dzieci para znów żyła w abstynencji, otworzyła swój dom dla ubogich i zbudowała szpital. Około 1341 r. święta para i ich dzieci odbyli pielgrzymkę do Santiago de Compostela. Podczas powrotu do domu Ulf zachorował. Wyzdrowiał na tyle dobrze, że wrócił do domu, ale zmarł w 1344 roku podczas rekonwalescencji w klasztorze cystersów.
Po śmierci męża Brygidy poświęciła się życiu modlitwy i pokuty, a jej wizje Jezusa i Maryi nasiliły się. Wizje te, często nazywane objawieniami, kierowały jej życiem, nakazywały założyć klasztor, objawiały jej różne tajemnice i proroctwa. Zrezygnowała z eleganckiego ubioru, wybierając w zamian włosiennicę i wierzchnią szatę zakonną z szorstkiego materiału. Rozdzieliła swój majątek między swoje dzieci i zbudowała duży klasztor. Klasztor różnił się od innych klasztorów tym, że był przeznaczony zarówno dla mężczyzn, jak i kobiet. Będąc mężatką, obecnie wdową, dobrze rozumiała komplementarność mężczyzn i kobiet. Chociaż mężczyźni i kobiety mieszkali w oddzielnych budynkach, przychodzili razem na modlitwę. Po wybudowaniu klasztor liczył około sześćdziesięciu zakonnic, trzynastu księży, czterech diakonów i ośmiu braci świeckich. Podążali za Regułą św. Augustyna i przyjęli misję ascezy, pobożności i nauki. Zakon rozpoczął się w 1346 roku i otrzymał ostateczną aprobatę papieską w 1370 roku, zaledwie trzy lata przed śmiercią Brygidy. Początkowo nazywał się Zakonem Najświętszego Zbawiciela, a później stał się znany jako Brygidek.
Wkrótce po założeniu klasztoru Brygida udała się na pielgrzymkę do Rzymu i została tam do końca życia. W Rzymie ciężko pracowała na rzecz reformy Kościoła i udzielała rad papieżom oraz innym duchowieństwu i szlachcie. Niestrudzenie nakłaniała papieża do powrotu z Awinionu we Francji do Rzymu. W końcu jej wpływ, wraz z wpływami innych, takich jak św. Katarzyna ze Sieny, zwyciężył i papież wrócił do Rzymu w 1377 r., zaledwie kilka lat po śmierci Brygidy.
Podczas pobytu w Rzymie Brigida otrzymała liczne wizje i zaczęła je zapisywać. W końcu zapełniła osiem tomów i setki stron opisami tych wizji i rozmów z Jezusem. Pisma te stały się znane jako „Niebiańskie Objawienia” lub „Proroctwa i Objawienia”. Zawierają one szczegóły dotyczące życia Chrystusa, Matki Najświętszej i świętych; zrozumienie nieba i piekła; misja Kościoła; Męka Jezusa; wskazówki moralne; oraz proroctwa dotyczące przyszłych wydarzeń zarówno na świecie, jak iw Kościele. Na przykład przewidziała koniec Państwa Kościelnego i powstanie Watykanu w 1929 roku. Jej liczne wizje i proroctwa były szeroko rozpowszechniane w średniowiecznej Europie, czyniąc św. Brygidę jedną z najbardziej wpływowych postaci tamtych czasów.
Wśród jej pism znajduje się szczególne objawienie i oddanie, z którego wielu korzysta do dziś. Brygida długo modliła się, aby dowiedzieć się od Jezusa więcej o Jego męce. Wśród jej modlitw była prośba, aby Jezus objawił jej, ile ciosów wycierpiał na swoim ciele. W końcu Jezus powiedział jej: „Otrzymałam 5480 uderzeń w Moje Ciało. Jeśli chcesz ich w jakiś sposób uczcić, odmów przez cały rok piętnaście Ojcze nasz i piętnaście Zdrowaś Maryjo z następującymi modlitwami, których Ja sam cię nauczę. Kiedy rok się skończy, uszanujecie każdą z Moich Ran”. Modlitwy te, zwane powszechnie „piętnastoma modlitwami św. Brygidy”, są popularnym codziennym nabożeństwem od średniowiecza.
Oddając cześć tej dziewczynie szlachetnego pochodzenia, tej żonie, matce, wdowie, zakonnicy, wizjonerce, mistyczce i świętej, starajmy się ją naśladować, poświęcając czas na rozważanie Męki naszego Pana. Nasza miłość do Jezusa pociesza Jego cierpiące Serce i wyjedna nam niezliczone łaski. Rozważaj mękę Jezusa ze św. Brygidą, szczególnie odmawiając jej piętnaście modlitw i rozważaj robienie tego przez cały rok, abyś i ty czciła każdy cios zadany ciału Jezusa podczas Jego męki.
Święta Brygido, jako dziecko zostałaś pobłogosławiona świętym ojcem i ciotką, która wprowadziła cię w Chrystusa. Przez całe życie spotykałeś naszego Pana w mistyczny sposób i odpowiadałeś na Jego ciągłe komunikaty. Proszę, módlcie się za mnie, abym pogłębiła swoje nabożeństwo do naszego Pana i coraz lepiej odkrywała Jego świętą Mękę, abym pełniej przyjmowała niezliczone łaski, które dla nas wyjednał i abym stała się narzędziem, przez które może obdarzać nimi innych. Święta Brygido Szwedzka, módl się za mną. Jezu ufam Tobie.
