Patron introligatorów, rzeźników i garbarzy
Kościół zwyciężył niedoskonały świat dzięki heroicznemu świadectwu Apostołów.
Niewiele wiadomo na temat dzisiejszego Apostoła i być może św. Bartłomiejowi to odpowiada. Gdyby był jak św. Jan Chrzciciel, chciałby, aby Chrystus wzrastał, a on sam się umniejszał. Jest możliwe, choć nie jest to pewne, że Bartłomiej jest tym samym Apostołem co Nataniel. Bartłomiej oznacza „Syn Tolmaja” i technicznie nie jest imieniem, ale patronimem, jak skandynawski „syn” występujący w „Anderson” lub „Erikson”. Bartłomiej z Mateusza, Marka i Łukasza może dokładniej opisać człowieka znanego w Ewangelii Jana jako Natanaela. Bartłomiej jest łączony z Filipem na niektórych listach Ewangelii, co, co ciekawe, odpowiada temu, że Filip jest starym przyjacielem Nataniela w Ewangelii Jana. Ale tak mało wiadomo na pewno o Apostołach, że te przypuszczenia prawdopodobnie nigdy nie zostaną rozwiązane.
Po pojawieniu się w Ewangeliach, Bartłomiej po raz pierwszy pojawia się prawie trzysta lat później w dziełach Euzebiusza, biskupa i historyka kościoła, który napisał około 300 rne Euzebiusz opowiada historię o chrześcijańskim nauczycielu podróżującym po Indiach, któremu powiedziano, że apostoł, przypuszczalnie Bartłomieja, głosił tam na długo przed nim i przywiózł ze sobą hebrajską Ewangelię. Równie niejasne tradycje głoszą, że Bartłomiej ewangelizował w Persji, Armenii, Mezopotamii i Egipcie. Szczegóły jego śmierci również rozproszyły się we mgle starożytnej historii. Jedna z tradycji głosi, że został żywcem obdarty ze skóry, co znajduje odzwierciedlenie w „ Sądzie Ostatecznym” Michała Anioław Kaplicy Sykstyńskiej, która przedstawia Bartłomieja trzymającego własną skórę. Ze względu na tę tradycję Bartłomiej jest patronem garbarzy. Historia głosi, że relikwie Bartłomieja znajdują się w kościele jego imienia na wyspie na rzymskim Tybrze.
Credo Nicejskie stwierdza, że wierzymy w Jeden, Święty, Katolicki i Apostolski Kościół. Kościół jest zatem przedmiotem wiary w taki sam sposób, jak Bóg jest przedmiotem wiary. Nie jest końcowym rezultatem ogólnoświatowej społeczności wierzących ani jedynie forum dla wiary. Ona się zbiera. Ona nie jest zebrana. Kościół jest matką chrześcijan, a nie ich potomstwa. Kościół jest czymś więcej niż przewoźnikiem wiary, czymś więcej niż pociągiem, którego ładunek toczy się przez wieki, przewożąc ciężki ładunek Ewangelii i tradycji do różnych kultur. Kościół nie tylko niesie przesłanie, ale On jest tym przesłaniem.
Niestety, grzechy i upadki Kościoła są dla wielu główną przeszkodą w wierze w Chrystusa. Nie chodzi tylko o to, że świętość Kościoła nie jest widoczna. Chodzi o to, że Jej jedność jest kwestionowana z powodu głębokich podziałów teologicznych. A walki Jej członków o władzę, bogactwo i prestiż również przesłaniają bardziej nieskazitelną wiarę chrześcijańską, którą powinna propagować. Ale myślenie, że Kościół mógłby być wzniośle święty, całkowicie zjednoczony i nieskazitelnie bezgrzeszny, to marzenie. Kościół istnieje w świecie, jest odzwierciedleniem dramatów świata i cierpi z powodu tych samych grzechów. Nie wierzymy w Kościół dlatego, że jest doskonały, ale dlatego, że nie ma nic podobnego do Niego. Ona jest wyjątkowa. Ona jest lepsza niż jakakolwiek alternatywa. Jeśli oczekujemy od Kościoła Sakramentów, nigdy się nie zawiedziemy.
Dzisiejsza święta żyła i ewangelizowała w epoce marzycielskiego wczesnego kościoła, kiedy ogień miłości Chrystusa płonął najmocniej, kiedy Ewangelia była świeża jak pieczony chleb, a we włosach Apostołów wiał powiew Ducha Świętego. A jednak… Bartholomew nadal miał skórę powoli zdzieraną z ciała ostrym nożem, albo został ukrzyżowany, albo jedno i drugie. Świat był niegodziwy również w pierwszym wieku, więc Kościół miał problemy również w tamtej epoce. Wystarczy przeczytać listy świętego Pawła. Kościół narodził się w surowym pogańskim świecie i nadal istnieje w surowym, choć innym, świeckim świecie. Święty Bartłomiej zginął z rąk niedoskonałych pogan za niedoskonały Kościół. Jednak niedoskonały, pierwotny Kościół przetrwał w swoim dzieciństwie dzięki świadectwu i ofierze wielu świętych. niedoskonały,
Święty Bartłomieju, pomóż wszystkim chrześcijanom dostrzec w twoim przykładzie męczeństwa heroiczne świadectwo wytrwałości w obliczu trudności, wierności w obliczu zwątpienia i odwagi w obliczu nieśmiałości. Obyśmy mieli tylko część tego, co miałeś w takiej obfitości.
