Biskup Turybiusz z Mogrovejo
Toribio Alfonso de Mogrovejo (Turibius) urodził się w szlacheckiej rodzinie w miasteczku Mayorga w północno-zachodniej Hiszpanii. Został nazwany na cześć miejscowego biskupa i świętego z V wieku. Turibius był pobożnym dzieckiem. Miał wielkie nabożeństwo do Najświętszej Maryi Panny, modlił się do niej codziennie i pościł w każdą sobotę na jej cześć. Miał serce dla biednych i hojnie się o nich troszczył. Kiedy Turibius miał dwanaście lat, został wysłany na studia humanistyczne w Valladolid, a później został wysłany na Uniwersytet w Salamance, aby studiować prawo. Błyskotliwość Turibiusa szybko stała się znana i przykuła uwagę króla Filipa II, który w 1571 roku mianował go Wielkim Inkwizytorem w Granadzie. Miał zaledwie trzydzieści trzy lata i piastował to stanowisko przez pięć lat.
W ciągu pierwszych trzydziestu ośmiu lat życia Turibiusza hiszpańscy zdobywcy nowo skolonizowanych ziem Peru pilnie potrzebowali reformy moralnej. Wielu generałów zachowywało się jak tyrani i rabusie, z okrucieństwem uciskając rdzenną ludność. Zabrali ich ziemie, zmusili do niewolniczej pracy i traktowali ich jak podludzi. W 1537 roku, wkrótce po podboju Peru, papież Paweł III wydał bullę Sublimis Deus . Ubolewał w nim, że niektórzy zdobywcy wierzyli, że rdzenni mieszkańcy Zachodu i Południa powinni być „traktowani jak głupie bydlę stworzone na nasze usługi, udające, że nie są zdolni przyjąć wiary katolickiej”. Papież sprostował ten błąd stwierdzając, że „Indianie są naprawdę ludźmi i że nie tylko są zdolni zrozumieć wiarę katolicką… oni ogromnie pragną ją przyjąć”. Król Hiszpanii zgodził się i wydał edykty reformacyjne, ale prawom stawiano opór, a ich egzekwowanie było prawie niemożliwe. Te problemy trwały przez dziesięciolecia.
Po śmierci pierwszego arcybiskupa Limy w 1575 r. do Limy wysłano kolejnego biskupa hiszpańskiego, który pozostał tam tylko przez dwa lata. Świadomy chaosu moralnego król Filip II wiedział, że musi wysłać swojego najlepszego biskupa do Limy. Potrzebował świętego, który znałby prawo, potrafiłby wprowadzić reformę tam, gdzie była potrzeba, głosić gorliwie Ewangelię i ustanawiać komunię między osadnikami a tubylcami. W tamtym czasie do króla Hiszpanii należało mianowanie biskupów, których papież następnie zatwierdzał lub odrzucał. Król Filip wybrał do tego zadania Turibiusza. Był tylko jeden problem: Turibius nie był nawet księdzem; był laikiem. Turibius sprzeciwił się temu pomysłowi, ale król nalegał, a papież wyraził zgodę. Turibius błagał króla, wskazując, że biskupem może zostać jedynie ksiądz i argumentując, że to zadanie przekracza jego możliwości. Ale jego pokora była tylko wyraźniejszym sygnałem, że to człowiek odpowiedni do tego zadania. Turibius w końcu się zgodził. Przez kolejne dwa lata Turibius przygotowywał się do kapłaństwa, przyjął święcenia kapłańskie, służył jako kapłan, a następnie przyjął święcenia biskupie. We wrześniu 1580 roku, w wieku czterdziestu trzech lat, arcybiskup Turibius wraz ze swoją siostrą i szwagrem wypłynął do Peru, docierając tam kilka miesięcy później. Został zainstalowany w Limie 24 maja 1581 roku i przez dwadzieścia pięć lat służył jako trzeci arcybiskup Limy.
Archidiecezja rozciągała się na długości około 600 km wzdłuż wybrzeża i obejmowała trzy główne miasta, wiele miasteczek i wsi oraz wiele innych wiejskich domów rozsianych po całej okolicy. Wśród ludzi, którymi teraz zarządzał, byli hiszpańscy osadnicy, żołnierze i oczywiście rdzenna ludność. Arcybiskup Turibius nie tracił czasu. W ciągu miesiąca od przybycia zwołał synod archidiecezjalny, a rok później, na polecenie króla Filipa II, nadzorował III Radę Prowincjalną w Limie. Sobór ten trwał ponad rok i zajął się różnymi nadużyciami wśród duchowieństwa i świeckich, promował ewangelizację tubylców, nauczał, że Hiszpanie i tubylcy są równi pod względem godności, i zamówił pierwszą książkę wydrukowaną w Ameryce Południowej, Doctrina Christiana, y Catecismo para Instrucción de los Indios , trójjęzyczny katechizm napisany w języku hiszpańskim, keczua i ajmara. Zlecono także inne dzieła trójjęzyczne, aby pomóc duchownym w spowiedzi i głoszeniu kazań w językach ojczystych. Nie tylko każda diecezja jego prowincji wprowadziła w życie akty tego soboru, ale po zatwierdzeniu tych aktów przez Stolicę Apostolską w 1588 r. weszły one w życie w całej Ameryce Południowej. W 1590 r. arcybiskup Turibius założył pierwsze seminarium duchowne w Ameryce Południowej, a w latach 1591 i 1601 zwołał dwa kolejne sobory prowincjonalne oraz liczne synody w ramach własnej archidiecezji.
Oprócz wysiłków administracyjnych Turibius spędził siedemnaście z dwudziestu pięciu lat swojej posługi arcybiskupa, podróżując pieszo do każdej parafii i wspólnoty przy trzech różnych okazjach. Podróżował przez trudny teren, pokryte śniegiem góry, deszcz, upał i zimno. Codziennie spowiadał się i odprawiał Mszę św., uczył się języków ojczystych, poznawał swój lud, dbał o to, aby w każdej parafii panował porządek i przestrzegano dyscypliny kościelnej. Zbudował wiele kościołów, ochrzcił i konfirmował pół miliona ludzi, żywił żarliwą gorliwość o każdą duszę i zadbał o to, aby zarówno Hiszpanie, jak i tubylcy byli objęci jednakową opieką. Z jego owczarni wyłoniło się trzech świętych, których konfirmował: Święta Róża z Limy, Święty Marcin de Porres i Święty Juan Masías. Zaprzyjaźnił się także z wielkim franciszkańskim misjonarzem św. Franciszkiem Solano, o którym mówiono, że miał dar języków, dzięki któremu tubylcy rozumieli go w swoim ojczystym języku.
Każdy kryzys potrzebuje wybawiciela. Jezus jest tym Zbawicielem, ale Jego słudzy na ziemi działają jak Jego boskie narzędzia. Święty Turybiusz był tym narzędziem dla wczesnego Kościoła w Peru i całej Ameryce Południowej. Jego pokora, gorliwość o dusze, wierność prawu, dary administrowania, troska o godność człowieka i ojcowskie serce pozwoliły Bogu zasiać w sercach wielu ziarno wiary, które przynosi owoce do dziś. Zainspiruj się tym świętym pasterzem i naśladuj jego przykład, zobowiązując się do dostrzegania godności każdej osoby w sposób twórczy, empatyczny, intuicyjny i stanowczy, aby Bóg mógł się tobą posłużyć, aby dotrzeć do niej tam, gdzie się ona znajduje.
Terminy
Wspierane przez iCagenda
