Niedziela Zmartwychwstania Pańskiego

Radujcie się, niech się weselą zastępy niebieskie, radujcie się, niech się radują anielscy słudzy Boży, niech trąba zbawienia zabrzmi głośno o triumfie naszego potężnego Króla! Radujcie się, niech się raduje ziemia, gdy zalewa ją chwała, jaśniejąca światłem od jej wiecznego Króla, niech się weselą wszystkie zakątki ziemi, znając koniec mroku i ciemności. Radujcie się, niech się raduje także Matka Kościół, przystrojona w błyskawice Jego chwały, niech zadrży z radości ta święta budowla, napełniona potężnymi głosami narodów…

Fragment Exultetu 

Dzisiejsza chwalebna uroczystość jest ostateczną przyczyną wszelkiej radości, spełnienia, szczęścia i chwały. Gdyby Jezus tylko umarł na krzyżu, niszcząc śmierć, czegoś by brakowało – przywrócenia życia do życia przemienionego i uwielbionego. Wielkanoc to nie tylko odpuszczenie grzechów, to doczesna i wieczna chwała każdej duszy ludzkiej, która umiera i zmartwychwstaje wraz z Chrystusem. Kiedy skupiamy się na Ewangelii i rozważamy liczne lekcje, jakich nauczał Jezus i przykład, jaki dał, krzyż często jest uważany za przesłanie trudne, a Wielkanoc za łatwe. Ale czy tak jest?

Przesłanie Krzyża, przedstawione nam zarówno poprzez nauki Jezusa, jak i Jego przykład, z pewnością stanowi wyzwanie. Każdy z nas powołany jest do tej samej głębokości bezinteresownego poddania się woli Ojca. Każdy z nas musi całkowicie umrzeć dla siebie, oczyścić się z każdego grzechu i przywiązania do grzechu, z wszelkich złych nawyków i wszelkich światowych myśli, i ze wszystkiego, co nie jest Bogiem i samym Bogiem. Kiedy nasze powołanie do umierania z Chrystusem i do przyjęcia Jego Krzyża zostanie jasno zrozumiane, tak jak to miało miejsce w przypadku świętych, prawdopodobne jest, że chrześcijanie zostaną przytłoczeni pozornie onieśmielającym i niemożliwym zadaniem umierania w Chrystusie i z Chrystusem.

Jeśli chodzi o Zmartwychwstanie, można pokusić się o stwierdzenie, że łatwo jest przyjąć przesłanie, jakie ono niesie. Nowe życie w Chrystusie, pełnia radości, całkowita przemiana i wieczne szczęście w niebie – to początkowo wydaje się łatwe do przyjęcia. Jednakże wyzwanie, jakie stanowi dla nas głęboka rzeczywistość Wielkanocy, polega na tym, że możemy być pewni, że nasze obecne zrozumienie tego, co to znaczy mieć udział w Zmartwychwstaniu Chrystusa, jest jedynie najsłabszym cieniem rzeczywistości. Tak naprawdę bardzo niewielu ludzi w tym życiu zbliżyło się do zrozumienia chwały, do której jesteśmy wezwani ze względu na Zmartwychwstanie. Święci Franciszek z Asyżu, Katarzyna ze Siennej, Jan od Krzyża, Teresa z Lisieux, żeby wymienić tylko kilku, należą do tych, którzy jeszcze tu, na ziemi, zgłębili tajemnicę Wielkanocy. Tę duchową wiedzę zdobyli jedynie poprzez pełną śmierć z Chrystusem poprzez życie głębokiej modlitwy, pokuty i miłości, które całkowicie zjednoczyło ich dusze z Trójcą Przenajświętszą.

Świętując Wielkanoc, warto mieć świadomość , że nie poznaliśmy jeszcze wszystkiego, co zostało nam obiecane przez Zmartwychwstanie Chrystusa. Jeśli przynajmniej to będziemy mogli wiedzieć, wówczas nasze duchowe pragnienia sprawią, że będziemy głodni wiedzy. Zbyt często chrześcijanie idą przez życie usatysfakcjonowani najbardziej podstawowym zrozumieniem Ewangelii. Wiemy, że Bóg stał się człowiekiem, żył swoim życiem, gromadził naśladowców, nauczał i dokonywał cudów, umarł na krzyżu, zmartwychwstał, wstąpił do nieba i zesłał Ducha Świętego. Co więcej, pokładamy nadzieję w Jego obietnicy, że jeśli pozostaniemy w Jego łasce, po śmierci będziemy mieli udział w Niebie. Jest to jednak wyjątkowo niepełny pogląd na pełną rzeczywistość, jaką święci pojęli w tym życiu. To ich zrozumienia musimy szukać całą mocą naszych dusz.

Co oznacza udział w nowym życiu Chrystusa? Co oznacza udział w chwale Zmartwychwstania? Jakie będzie Niebo dla tych, którzy w tym życiu wejdą do najwyższych sfer chwały w porównaniu z tymi, którzy zajmują się tylko podstawami? Jakie będą Nowe Niebiosa i Nowa Ziemia, kiedy Jezus powróci w całej swojej chwale na Sąd Ostateczny? Jeśli są to pytania, nad którymi nigdy się głęboko nie zastanawiałeś i nie dociekałeś, wiedz, że odpowiedzi, które na Ciebie czekają, są wspanialsze, niż możesz sobie kiedykolwiek wyobrazić. Innymi słowy, jeśli miałbyś siedzieć cicho i spędzić cały dzień, próbując wyobrazić sobie najlepsze i najwspanialsze życie, próbując użyć umysłu, aby narysować obraz szczęścia i pełnej radości Nieba, możesz być pewien, że nigdy nie nawet zbliżyć się do wyobrażenia sobie rzeczywistości. Ten skromny fakt nie powinien cię zniechęcać; powinno napełnić twoje sumienie pragnieniem dowiedzenia się tego, czego nie wiesz. To jest pierwszy krok.

Głębokie i szerokie duchowe zrozumienie radości pełnego uczestnictwa w Zmartwychwstaniu Chrystusa może zostać nam dane jedynie przez bezpośrednie wlanie łaski przez samego Boga. Kiedy dusza otrzymuje tę wlaną wiedzę, staje się tak przepełniona zdumieniem i podziwem, że zdaje sobie sprawę, że popełnienie nawet najmniejszego grzechu jest absolutną głupotą i jest drogą do utraty wszystkiego. Zdają sobie sprawę, że gdyby zdobyli wszystko, co ten świat ma do zaoferowania – wszelką wygodę, bogactwo, władzę i prestiż – byliby całkowicie nieszczęśliwi w porównaniu z osobą, która w pełni uczestniczy w Zmartwychwstaniu. Zdają sobie sprawę, że jedyną rzeczą, która jest cokolwiek warta, jest całkowite poddanie się woli Bożej, gotowość wycierpienia wszystkiego i wszystkiego dla Chrystusa, służenia i niesłużenia, całkowitego przebaczenia każdemu, kochania każdą cząstką swego serca. bytu i ciągłego pozostawania w stanie modlitewnego skupienia się z Bogiem.

Jeśli takie życie wydaje się niemożliwe, to tak nie jest. Tak się tylko wydaje, gdy nie udaje nam się pojąć nagrody, jaka czeka tych, którzy dążą do doskonałości zjednoczenia Bożego. Przesłanie i tajemnica wielkanocna nie polega tylko na tym, żeby być dobrym i szczęśliwym. Nie chodzi tylko o zaufanie w nadzieję na Niebo po naszej śmierci. Pełnię przesłania i tajemnicy Wielkanocy można zrozumieć jedynie wówczas, gdy rozpoczniemy długą i trudną drogę ku zjednoczeniu z Bogiem. Tylko ci, którzy rozpoczynają ją w pośpiechu, mają szansę ją ukończyć. Zacznij już dziś od uznania, że ​​jest tak wiele rzeczy, o których nie wiesz. Jest tak wiele, do czego Bóg cię wzywa i chce ci obdarzyć. W Zmartwychwstaniu Chrystusa jest więcej radości niż czegokolwiek innego w życiu. Nie celuj w skromne i przemijające rzeczy w życiu – dąż do najwyższych szczytów chwały. Starajcie się zrozumieć Zmartwychwstanie w tę Wielkanoc, abyście mogli pełniej uczestniczyć w wyższych stopniach chwały, jaką Bóg chce wam obdarzyć.