Świętego Marka Ewangelisty

Choć niewiele wiadomo na temat życia św. Marka, przypisana mu Ewangelia jest bez wątpienia jednym z najważniejszych pism, jakie kiedykolwiek napisano. Marek, niemal bez tchu, zwięźle i szczegółowo opisuje publiczną działalność Jezusa. Najkrótsza z czterech Ewangelii zawiera mnóstwo informacji. Ewangelia Marka najprawdopodobniej została napisana przede wszystkim dla pogan rzymskich, a nie dla Żydów, dlatego często opisuje czytelnikowi różne zwyczaje żydowskie.

Dzieje Apostolskie i różne Listy mówią zarówno o „Marku”, jak i „Janie Marku”. Większość uczonych uważa, że ​​Marek i Jan Marek to ta sama osoba i autor Ewangelii. Uważa się, że święty Marek urodził się w Cyrenajce, współczesnej Libii, która znajdowała się wówczas pod panowaniem rzymskim. „Jan” to jego żydowskie imię, a „Marek” to rzymskie imię. Jego ojciec mógł umrzeć, gdy był młody, a jego matka, Maria, najprawdopodobniej przeprowadziła się z Markiem do Jerozolimy. Dom jego matki mógł być miejscem Ostatniej Wieczerzy, a także miejscem, do którego udał się Piotr po uwolnieniu go z więzienia przez anioła. „Gdy to sobie uświadomił, udał się do domu Marii, matki Jana, zwanego Markiem, gdzie było wiele osób zgromadzonych na modlitwie” ( Dz 12,12 ). Jako nastolatek Marek mógł być w pobliżu, gdy aresztowano Jezusa. „A szedł za nim młodzieniec, ubrany tylko w płótno owinięte na ciele. Pochwycili go, lecz on zostawił okrycie i nago uciekł” ( Mk 14,51-52 ). Wielu uczonych uważa, że ​​ten młody człowiek to Marek. Święty Barnaba, towarzysz misyjny św. Pawła, był albo kuzynem, albo wujkiem Marka (zob. Kolosan 4:10 ).

Wkrótce po ucieczce Piotra z więzienia i przybyciu do domu Marka Marek wraz z Barnabą i Pawłem udał się na północ, do Antiochii w Syrii. Z Antiochii towarzyszył Barnabie i Pawłowi w podróży misyjnej do innej Antiochii w Pizydii, na terenie dzisiejszej Turcji. Przed zakończeniem podróży Marek opuścił Pawła i Barnabę i wrócił do Jerozolimy. Nie jest jasne, dlaczego Marek odszedł, ale Paweł nie był zadowolony i widział swoje odejście w momencie, gdy Marek ich porzucił. Później, gdy Paweł i Barnaba wybierali się w kolejną podróż misyjną, Barnaba chciał zabrać ze sobą Marka. Paweł był tak przeciwny poglądowi, że drogi Barnaby i Pawła rozeszły się (zob. Dzieje Apostolskie 15:37–40 ). Barnaba zabrał ze sobą Marka na Cypr, a Paweł zabrał ze sobą innego towarzysza przez Syrię i Cylicję.

Marek wydaje się być blisko apostoła Piotra, gdyż Piotr w liście skierowanym do kilku wspólnot chrześcijańskich nazywa go „Markiem, moim synem” ( 1 Piotra 5:13 ). Piotr przesłał im wszystkim pozdrowienia od Marka, wskazując, że Marek był również dobrze znany tym wspólnotom. Ten list od Piotra został najprawdopodobniej napisany z Rzymu, gdzie Piotr miał później ponieść śmierć męczeńską. Być może było tak, że Marek będąc z Piotrem w Rzymie, na jego prośbę napisał swoją Ewangelię, opierając się na jego przepowiadaniu.

Chociaż relacje św. Pawła i Marka początkowo były trudne w wyniku wcześniejszego odejścia Marka z podróży misyjnej Pawła i Barnaby, zbliżyły się do siebie pod koniec życia Pawła. Paweł odnosi się do niego czule w kilku listach, które napisał z więzienia, nazywając go swoim współpracownikiem i wskazując, że Marek był dla niego bardzo pomocny (zob. Filemona 1:24 ; Kolosan 4:10–11 ; 2 Tymoteusza 4:11 ). .

Według późniejszych tradycji Marek został wyświęcony na biskupa i wysłany do Aleksandrii w Egipcie, aby głosić Ewangelię (którą sam napisał) i założyć pierwszy Kościół w Afryce. Dlatego uważany jest za pierwszego biskupa Aleksandrii. W Aleksandrii Marek spotkał się z gniewem miejscowych Aleksandryjczyków i po prawie dwudziestu latach posługi dla nich poniósł śmierć męczeńską. W VIII wieku św. Beda tak opisuje śmierć Marka:

Potem aresztowany za wiarę, został związany, przeciągnięty po kamieniach i znosił wielkie cierpienia. W końcu został zamknięty w więzieniu, gdzie pocieszony wizytą anioła, a nawet objawieniem samego naszego Pana, został powołany do królestwa niebieskiego w ósmym roku panowania Nerona.

Jako dziecko święty Marek nigdy nie wyobrażał sobie, co stanie się z jego życiem. Nie tylko poznał Mesjasza w młodości, ale później został biskupem i pierwszym, który niósł Ewangelię na kontynent afrykański. Co najważniejsze, stał się jednym z najpotężniejszych ewangelistów Bożych, wiernie spisując życie Chrystusa, aby inni mogli je przeczytać. Od tego czasu niezliczone rzesze ludzi przeczytały jego słowa, rozmyślały nad ich znaczeniem, nawróciły się w głębi serca i oddały swoje życie Chrystusowi.

Zastanów się nad znaczeniem tego jednego człowieka. Wygląda na to, że rozpoczął swoje życie w obawie przed swoją misją. Uciekł, gdy Jezusa aresztowano, zostawił Barnabę i Pawła w podróży misyjnej, ale się nie poddał. Wrócił do misji i ostatecznie umarł jako męczennik, obdarowując nas jednym z największych skarbów, jakie kiedykolwiek otrzymano. Jeśli żałujesz jakiejkolwiek porażki, a nawet licznych niepowodzeń w swoim życiu, czerp inspirację ze Świętego Marka. Awarie można naprawić. Zaangażuj się ponownie w Bożą misję i wiedz, że jeśli to zrobisz, Bóg użyje cię w niewyobrażalny sposób.