Imiona w Biblii nigdy nie były przypadkowe. To nie tylko etykietki, ale znaki tożsamości i misji, które Bóg powierzał człowiekowi. W Starym Testamencie zmiana imienia oznaczała nowy etap życia i powołanie. Abram stał się Abrahamem, czyli „ojcem wielu narodów”, a Jakub po walce z Bogiem otrzymał imię Izrael – „Ten, który walczy z Bogiem”. Te zmiany symbolizowały nowe życie i Boży plan dla tych ludzi.
W Nowym Testamencie imiona zachowują swoje znaczenie, ale nabierają jeszcze głębszego wymiaru. Jezus, syn Józefa, nadał Szymonowi nowe imię – Piotr, czyli „skała”, co symbolizowało jego rolę w budowaniu Kościoła. Tak samo imię Jezus jest nie tylko nazwą, ale wyrazem Jego misji i tożsamości.
Imię Jezus pochodzi z hebrajskiego „Jehoszua” lub w skrócie „Jeszua”, co znaczy „Jahwe jest zbawieniem” albo „Bóg zbawia”. To imię jest teoforyczne, co oznacza, że zawiera w sobie imię Boga – Jahwe, ukazując, że w osobie Jezusa sam Bóg przychodzi na pomoc człowiekowi. To imię zostało dane przez Boga i było używane przez cały czas Jego ziemskiego życia.
W religii żydowskiej imię Boga – Jahwe – było tak święte, że rzadko się je wymawiało. Tymczasem imię Jezusa było używane na co dzień, bo Jezus żył wśród ludzi i wzywanie Jego imienia było częścią codzienności. To właśnie dlatego w Kościele katolickim obchodzimy Święto Najświętszego Imienia Jezus 3 stycznia, które jest także świętem tytularnym Towarzystwa Jezusowego (jezuitów).
Imię Jezus nie jest zwykłym słowem. To potężna tarcza w walce duchowej, miecz przeciwko pokusom i złu. W modlitwach, takich jak litania do Najświętszego Imienia, która została zatwierdzona przez papieży Piusa IX i Leona XIII, wierni wzywają to Imię jako znak oddania i ochrony. Wielu świętych kończyło swoje życie, wypowiadając to imię jako ostatnie słowo, świadcząc o jego mocy i znaczeniu.
Litanię tę skomponował św. Jan Kapistran w XV wieku. Jej odmawianie to nie tylko akt czci, ale także zadośćuczynienie za bluźnierstwa i lekceważenie tego Imienia w świecie. Każde oddane wypowiedzenie imienia Jezus jest cennym aktem miłości i duchowej siły.
Dzisiaj, obchodząc to święto, przypominamy sobie, że imię Jezusa jest nie tylko nazwą, ale źródłem zbawienia i mocy. To imię, które powinniśmy nosić na ustach każdego dnia, w modlitwie i życiu, bo jest ono żywe, pełne mocy i obecności Boga wśród nas.
