19 marca przypada liturgiczna uroczystość św. Józefa, Oblubieńca Maryi i Patrona Kościoła powszechnego.
"Bóg obdarzył św. Józefa miłością, troskliwością i władzą ojcowską nad Jezusem. Dał mu uczucia ojcowskie, dzięki którym mógł strzec Go z wielką miłością; troskę ojcowską, aby mógł opiekować się Nim bardzo pieczołowicie, oraz ojcowską władzę, by być pewnym, że będzie posłuszny we wszystkim, co Mu zaleci."
(Św. Jan Damasceński [750 r.])
Znany jako oblubieniec Maryi, opiekun i towarzysz w Jej życiu, opiekun Jezusa a także jako stolarz i cieśla. Człowiek zwykły a jednak jaśniejący wewnętrznym przepychem, bogactwem. Świecący, mówiąc najprościej, przykładem.
Wzór dla mężczyzn, mężów i ojców. Najprawdziwszy i jedyny w swoim rodzaju. Chciał usunąć się w cień, gdy dowiedział się, że Maryja oczekuje potomka jednak został wprowadzony w tajemnicę tego dziewiczego poczęcia i od tej pory opiekował się matką i dzieckiem. Nie dożył prawdopodobnie śmierci Jezusa. Zapiski mówią, że ostatnim faktem w życiu Jezusa, z jakim miał do czynienia Józef, była pielgrzymka z dwunastoletnim jeszcze wtedy chłopcem do Jerozolimy.
Mimo wszystko jest on poprzez cichość i pokorę, wzorem do naśladowania. Każdy mężczyzna, znając historię Józefa chciałby w swoim przyszłym życiu czerpać z tego źródła męskości i prawdziwości.
Święty Józef został również wprowadzony do Kanonu Mszy Świętej, obok wspomnienia Najświętszej Maryi Panny („i ze czcią wspominamy, * najpierw pełną chwały Maryję, zawsze Dziewicę, * Matkę Boga i naszego Pana Jezusa Chrystusa, * a także świętego Józefa, * Oblubieńca Najświętszej Dziewicy, * ”)
Tego dnia modlimy się za ojców, mężów i mężczyzn.
Uczniowie klasy II Szkoły Podstawowej wraz z wychowawcą w humorystyczny sposób odszukali św. Józefa na kartach "Żywotów Świętych". Nie był on ewangelistą, apostołem, papieżem, proboszczem. Nie wypowiedział ani jednego słowa na kartach Ewangelii. Jako ciekawostkę można tu podać, że karty Ewangelii poświęcają mu łącznie 26 wierszy, a jego imię wymieniają 14 razy.
Mały-wielki Święty. Cichy i pokorny.
Jest patronem: Kościoła powszechnego, licznych zakonów, krajów, m.in. Austrii, Czech, Filipin, Hiszpanii, Kanady, Portugalii, Peru, wielu diecezji i miast oraz patronem małżonków i rodzin chrześcijańskich, ojców, sierot, a także cieśli, drwali, rękodzielników, robotników, rzemieślników, wszystkich pracujących i uciekinierów. Wzywany jest także jako patron dobrej śmierci. Do niego swoje modlitwy wznoszą kobiety i mężczyźni poszukujący męża lub żony. Okazuje się, że skutecznie!
