Ładowanie pogody...


Co naprawdę oznacza odpowiedź „I z duchem twoim”?

Co naprawdę oznacza odpowiedź „I z duchem twoim”?

Msza • Dialog • Duch Święty

Co naprawdę oznacza odpowiedź „I z duchem twoim”?

Krótki dialog podczas Mszy łączy nas z modlitwą Kościoła pierwszych wieków.

Grafika Pogłębiać Emocje — Polska Parafia Peterborough

Więcej niż liturgiczne „nawzajem”

Kapłan mówi: „Pan z wami”. Zgromadzeni odpowiadają: „I z duchem twoim”. Wykonujemy ten dialog kilkakrotnie podczas Mszy i dlatego czasami przestajemy zwracać na niego uwagę. Brzmi jak uprzejma wymiana życzeń, ale kryje znacznie więcej.

Łacińskie słowa brzmią „Dominus vobiscum” i „Et cum spiritu tuo”. Odpowiedź należy do najstarszych formuł liturgicznych chrześcijaństwa. Jest znana w tradycjach Wschodu i Zachodu.

Dlaczego mówimy „duchem”, a nie „także z tobą”?

Wyrażenie „I z duchem twoim” jest odpowiedzią skierowaną w liturgii do wyświęconego szafarza: kapłana lub diakona. Nie oznacza to, że wierni nie mają Ducha Świętego. Przeciwnie: wszyscy ochrzczeni otrzymali powołanie do życia w Duchu.

W tej odpowiedzi zgromadzenie modli się szczególnie o Bożą pomoc dla osoby pełniącej określoną posługę liturgiczną. To nie pochwała prywatnych zdolności kapłana. Jest to uznanie, że do jego posługi potrzebne są dary Ducha Świętego.

Liturgia jest rozmową, nie monologiem

W czasie Mszy przeplatają się słowa przewodniczącego zgromadzenia i odpowiedzi ludu. To przypomnienie, że liturgii nie „ogląda się” z miejsca dla widzów. Wierni uczestniczą w niej poprzez słuchanie, odpowiedzi, śpiew, modlitwę i świadome postawy.

Gdy odpowiadamy „I z duchem twoim”, nie wracamy do kapłana grzecznościowego pozdrowienia. Wspólnie prosimy, aby Pan był obecny w całym zgromadzeniu i prowadził posługę tych, którzy Mu służą.

Co mówi to o naszych parafiach?

Czasem oczekujemy, że duchowny będzie zawsze silny, dostępny, cierpliwy i bezbłędny. W liturgii przypominamy sobie, że kapłan także potrzebuje modlitwy, wsparcia i mądrego współdziałania świeckich. Parafia nie rozwija się dzięki jednej osobie.

Zamiast oceniać każdą niedoskonałość, warto zapytać, jak możemy współtworzyć wspólnotę: poprzez wolontariat, cierpliwą rozmowę czy pomoc osobie nowej w parafii.

Jedna odpowiedź, konkretna odpowiedzialność

W następną niedzielę wypowiedz te słowa świadomie. Niech staną się prostą modlitwą za księży i diakonów, ale także przypomnieniem o odpowiedzialności każdego ochrzczonego za wspólnotę.

Wprowadź to w życie

Wypowiadając „I z duchem twoim”, powierz Bogu kapłana i diakona prowadzących liturgię. W tym tygodniu pomóż parafii w jeden konkretny sposób.

Modlitwa

Duchu Święty, wspieraj tych, którzy służą Kościołowi, i ucz nas być wspólnotą wzajemnej pomocy. Amen.