"Nasza Pani Zdrowia" to tytuł nadany Matce Boskiej, która według tradycji odegrała kluczową rolę w ocaleniu Wenecji podczas jednej z najtragiczniejszych epidemii dżumy w historii miasta, w 1630 roku.
W tym dramatycznym okresie Wenecja, znana jako Pływające Miasto, po raz czwarty w ciągu czterech stuleci zmagała się z morderczą plagą, która pochłonęła życie aż 700 000 mieszkańców. Była to ogromna strata dla społeczności, która i tak już była znacznie zmniejszona przez wcześniejsze epidemie. Mimo tej katastrofy Wenecjanie nie stracili nadziei. Wierzyli, że Matka Boska czuwa nad nimi, oferując im swoją opiekę i wsparcie w czasie kryzysu.
W obliczu tak wielkiego cierpienia i śmierci, w listopadzie 1630 roku, gdy tylko w jednym miesiącu zmarło 12 000 osób, doża Wenecji podjął decyzję o ogłoszeniu tygodnia publicznych modlitw. Był to czas, w którym mieszkańcy miasta jednoczyli się we wspólnej wierze, szukając pocieszenia i ratunku w modlitwie do Matki Boskiej. Po zakończeniu tego tygodnia, przez kolejne 15 tygodni, Wenecjanie organizowali cotygodniowe procesje, podczas których nosili ikonę Matki Boskiej ulicami miasta. Ta ikona, przypisywana świętemu Łukaszowi, już wcześniej cieszyła się wielkim kultem w Wenecji, a w obliczu zarazy nabrała jeszcze większego znaczenia.
Cudowne zakończenie zarazy mieszkańcy miasta przypisali właśnie wstawiennictwu Matki Boskiej. W podzięce za jej opiekę i łaskawość, Wenecjanie zbudowali wspaniały kościół Santa Maria della Salute, który stał się miejscem przechowywania cudownej ikony. Co roku odbywają się tam uroczystości dziękczynne, które przypominają o tym, jak Matka Boska przywróciła zdrowie i życie miastu. Historia ta jest nieustającym dowodem na to, jak silne i nieograniczone może być wstawiennictwo Maryi. Kult Matki Boskiej Zdrowia pozostaje żywy do dziś, a coraz większą popularnością cieszy się także nabożeństwo do Maryi Rozwiązującej Węzły, które podkreśla jej zdolność do rozwiązania nawet najtrudniejszych problemów i sytuacji.
