Po Wniebowstąpieniu Chrystusa opowieść o św. Mateuszu nabiera awanturniczego i przemieniającego tonu, ukazując jego zaangażowanie w szerzenie Ewangelii. Legenda głosi, że odbył podróże misyjne, które zaprowadziły go do Etiopii – regionu wymagającego odwagi i wytrwałości ze względu na różnorodność kultur i dominujące religie.
Po przybyciu do Etiopii Mateusz nie tracił czasu na dzielenie się naukami Chrystusa. Jego misją było głoszenie Ewangelii i szybko zyskał sympatię miejscowej ludności swoimi orędziami nadziei, odkupienia i zbawienia. Jego wysiłki nie pozostały niezauważone; stał się postacią bardzo szanowaną, zyskując wpływy nie tylko wśród zwykłych ludzi, ale także na wyższych szczeblach społeczeństwa. Jednak praca Mateusza nie była pozbawiona wyzwań. Wkrótce popadł w konflikt z władzami Etiopii, zwłaszcza z potężnym królem, który rządził żelazną pięścią. Legenda sugeruje, że króla tego zaniepokoiła rosnąca popularność Mateusza i potencjalne zagrożenie, jakie jego nauki stanowiły dla tradycyjnych wierzeń i jego autorytetu. Konfrontacja między nimi symbolizuje odwieczną walkę między głęboko zakorzenionymi strukturami władzy a przemieniającą mocą wiary. Godnym uwagi aspektem pobytu Mateusza w Etiopii była jego interakcja z szlachcianką o imieniu Efigenia. Poruszona przesłaniem Mateusza Efigenia stała się jedną z jego najbardziej oddanych naśladowców. Poczuła głębokie powołanie, które skłoniło ją do poświęcenia życia Chrystusowi i złożenia ślubu dziewictwa. Pod duchowym przewodnictwem Mateusza stała się filarem wczesnochrześcijańskiej wspólnoty w regionie, dając przykład tego, jak przesłanie Ewangelii głęboko i osobiście odbiło się na poszczególnych osobach pomimo wyzwań społeczno-politycznych tamtych czasów. Głoszenie Mateusza i następujące po nim nawrócenia wywołały znaczącą zmianę w społeczeństwie Etiopii. Jego umiejętność przyciągania wyznawców w połączeniu z poświęceniem takich osób jak Efigenia uwydatniła potężny wpływ wiary na życie osobiste i szersze społeczności. Tak więc legenda o św. Mateuszu po Wniebowstąpieniu ukazuje drogę naznaczoną próbami, triumfami i zaangażowaniem w wiarę. Jego wysiłki w Etiopii podkreślają znaczenie pracy misyjnej i przemieniającą moc Ewangelii nie tylko dla poszczególnych osób, ale także dla całych kultur. Niezależnie od tego, czy stanął w obliczu prześladowań, czy też odniósł sukces, jego dziedzictwo jako jednego z dwunastu apostołów pozostało jasne: szerzyć dobrą nowinę o Jezusie Chrystusie we wszystkich zakątkach świata, wytrwale i niezachwianie w swojej misji.
