Ładowanie pogody...


Dlaczego Adwent przypomina o dwóch przyjściach Chrystusa?

Dlaczego Adwent przypomina o dwóch przyjściach Chrystusa?

Adwent • Nadzieja • Czuwanie

Dlaczego Adwent przypomina o dwóch przyjściach Chrystusa?

Adwent nie jest tylko odliczaniem dni do Wigilii. Kościół wspomina narodzenie Jezusa i jednocześnie uczy oczekiwania na Jego powtórne przyjście.

Grafika działu Pogłębiać emocje — Polska Parafia Peterborough

Gdy pojawiają się pierwsze dekoracje, łatwo uznać, że Adwent to po prostu cztery tygodnie przygotowań do rodzinnych świąt. Zakupy, prezenty i spotkania rzeczywiście mają swoje miejsce, ale w liturgii dzieje się coś głębszego.

Kościół przeżywa Adwent w dwóch kierunkach. Spogląda wstecz na historyczne przyjście Syna Bożego w Betlejem i ku przyszłości — ku pełni spotkania z Chrystusem. Ta podwójna perspektywa tłumaczy, dlaczego w adwentowych czytaniach obok Maryi i Jana Chrzciciela pojawia się temat czuwania.

Betlejem: Bóg wchodzi w historię

Boże Narodzenie nie jest dla chrześcijan jedynie wspomnieniem urokliwej sceny przy żłóbku. Wierzymy, że Syn Boży przyjął ludzką naturę i wszedł w naszą historię. Adwent przygotowuje do ponownego świętowania tej tajemnicy.

Dlatego czas oczekiwania jest także czasem przyjmowania człowieczeństwa drugiej osoby. Jeśli Bóg zbliżył się do nas, trudno uzasadnić obojętność wobec samotnych, chorych czy potrzebujących wsparcia.

Powtórne przyjście: nie lęk, lecz nadzieja

Drugie przyjście Chrystusa bywa przedstawiane w kulturze jako katastroficzny spektakl. Tymczasem liturgia wzywa raczej do czujności, odpowiedzialności i ufności. Nie chodzi o wyznaczanie dat ani odczytywanie każdego wydarzenia z nagłówków gazet jako tajnego znaku.

Ogólne normy roku liturgicznego mówią o dwóch wymiarach Adwentu: przygotowaniu do pamiątki pierwszego przyjścia Jezusa i skierowaniu serc ku Jego przyjściu na końcu czasów. To oczekiwanie ma być pobożne i radosne.

Dlaczego w Adwencie jest fiolet?

Fioletowy kolor szat pomaga odróżnić czas przygotowania od pełnej radości Bożego Narodzenia. Adwent zawiera element skupienia i nawrócenia, lecz nie jest kopią Wielkiego Postu. W trzecią niedzielę, zwaną Gaudete, można używać różowego koloru liturgicznego jako znaku radości z bliskości Pana.

Kolor nie ma zmienić naszego nastroju automatycznie. Ma zapraszać do pytania, czy przygotowujemy jedynie dom, czy również relacje i sumienie.

Czuwanie bez nieustannego napięcia

Chrześcijańskie czuwanie nie polega na chronicznym niepokoju. Może wyrażać się przez wierne wykonywanie obowiązków, modlitwę, dotrzymanie słowa, troskę o rodzinę i gotowość pojednania.

Dla osób pracujących zmianowo lub podróżujących zawodowo ważna jest prosta prawda: nie każdy może uczestniczyć w każdej dodatkowej inicjatywie adwentowej. Można jednak przeżyć ten okres uczciwie, wybierając krótkie chwile modlitwy i konkretne dobro.

Co znaczy „przygotować drogę Panu”?

Jan Chrzciciel wzywał do nawrócenia, a nie do stworzenia idealnej scenografii świąt. Przygotowanie drogi polega więc również na usuwaniu przeszkód w sercu: pychy, niechęci, kłamstwa czy obojętności.

Adwent stawia nam pytanie, czy czekamy na Kogoś, czy tylko na coś. Można mieć skromne święta i głęboko przeżyć Boże Narodzenie; można też przygotować doskonałą uroczystość, pozostając wewnętrznie daleko.

Wprowadź to w życie

W pierwszym tygodniu Adwentu wybierz jedno działanie: pojednaj się z kimś, odwiedź samotną osobę albo przeznacz pięć minut dziennie na Ewangelię.

Modlitwa

Przyjdź, Panie Jezu. Naucz mnie pamiętać o Twoim narodzeniu i żyć w gotowości na spotkanie z Tobą. Niech moja nadzieja przemienia się w miłość. Amen.

Źródła i dalsza lektura

USCCB, What is Advent?