Słynny werset św. Pawła pomaga nam zrozumieć, jaką niezwykłą rolę święci pełnią w naszym życiu.
Św. Paweł napisał wiele pamiętnych rzeczy w Nowym Testamencie, a jedna z nich na zawsze zmieniła sposób, w jaki katolicy postrzegają świętych.
W Liście do Hebrajczyków 12:1 św. Paweł pisze:
„Dlatego i my, mając wokół siebie tak wielki obłok świadków, zrzuciwszy z siebie wszelki ciężar i grzech, który nas łatwo zwodzi, biegnijmy wytrwale w wyścigu, który jest przed nami”.
Aby zrozumieć, co oznacza „obłok świadków”, musimy rozważyć pełny kontekst tego wersetu. W poprzednim rozdziale św. Paweł opisuje „Galerii Sław Wiary”, wspominając o niezwykłej wierze i czynach postaci ze Starego Testamentu, takich jak Abraham, Mojżesz i Rahab.
Właśnie do tych postaci nawiązuje św. Paweł w swoim słynnym wersecie.
Św. Paweł, nazywając te postaci świadkami, uznaje, że nadal aktywnie uczestniczą i troszczą się o nasze ziemskie życie. Nie są biernymi obserwatorami; są naszymi duchowymi sprzymierzeńcami, wstawiającymi się za nami i zachęcającymi nas swoim przykładem.
Wyobraź sobie, że biegniesz maraton z tłumem, który cię dopinguje. Ich wsparcie napędza twoją determinację i daje ci siłę do dalszej walki. Mogą podać ci butelkę wody lub przekąskę, kiedy najbardziej tego potrzebujesz. Podobnie, święci dopingują nas z nieba. Ukończyli swój ziemski bieg, a teraz inspirują nas do wytrwania w naszych zmaganiach. Modlą się za nas i wysyłają nam „przekąski” łaski, gdy potrzebujemy energii!
Chociaż mężczyźni i kobiety tworzący „obłok świadków” są teraz świętymi, zaczynali jako grzesznicy, tak jak my!
