Św. Leonard promował Stacje w sposób, jakiego nikt wcześniej nie robił.
Jerozolima była daleko. Zdrowemu, szczęśliwemu pielgrzymowi minęły miesiące, zanim dotarł do jego murów i z czcią przeszedł Drogę Krzyżową. A zdrowych i szczęśliwych pielgrzymów było stosunkowo niewielu.
Św. Leonard z Port Maurice rozmyślał nad tym, spoglądając myślami na kilometry lądu i morza pomiędzy Włochami – gdzie mieszkał – a Jerozolimą. Jakże pragnął, aby on i wszyscy katolicy czcili stacje! Nie w jakiś odległy, nieznany sposób, ale z oddaniem, które było bardzo żywe i bliskie ich sercom – i blisko ich domów.
Cóż, pozostawała tylko jedna rzecz do zrobienia. I Leonardowi się to udało.
Święty franciszkanin był misjonarzem, jak większość franciszkanów. Od 1708 roku aż do swojej śmierci czterdzieści trzy lata później podróżował po Włoszech, głosząc kazania. Wszędzie, gdzie się udał, Leonard krzewił szczególne nabożeństwo do Drogi Krzyżowej. W tej pracy pomagało mu wielu współbraci franciszkanów.
To jednak nie wszystko, co zrobił.
Podczas swojej podróży Leonard zbudował repliki stacji, aby katolicy mogli fizycznie podążać ścieżką naszego Pana na Golgotę.
Leonard wzniósł 572 drogi krzyżowe w całych Włoszech. Najbardziej znane z nich to stacje w Koloseum, gdzie od prawie 300 lat w Watykanie odprawiane jest nabożeństwo Wielkiego Piątku.
