Czy mamy własny duchowy Wieczernik?
Podobnie jak wszystkie święte miejsca wokół Jerozolimy, Wieczernik był wielokrotnie poddawany budowie, dewastacji, rekonstrukcji i renowacji, gdy na Bliskim Wschodzie szalały wojny, a Jerozolima wielokrotnie przechodziła z rąk do rąk wśród Żydów, muzułmanów i katolików. Jedyne, co nam pozostało z tego świętego miejsca, to podłoga – zakopana pod trzema innymi starożytnymi podłogami.
Wieczernik w obecnym kształcie został zbudowany głównie przez krzyżowców w XII wieku. To przestronny, kwadratowy pokój. Duże, rozgałęzione kolumny podtrzymują sklepiony sufit. Różni się bardzo od starożytnej architektury żydowskiej, a jednak wciąż przypomina nam wszystkie sceny, które miały miejsce w tym miejscu – Ostatnią Wieczerzę, objawienia Zmartwychwstałego Pana Apostołom, Zesłanie Ducha Świętego, a może nawet kilka pierwszych Mszy św. wczesnego Kościoła.
Wieczernik przypomina nam także, że praca Apostołów jako uczniów Chrystusa rozpoczęła się dopiero wtedy, gdy otrzymali odwagę opuszczenia tej przystani.
My także jesteśmy uczniami. Kiedy zostaliśmy ochrzczeni, usłyszeliśmy i przyjęliśmy wezwanie naszego Pana, aby pójść za Nim. Czy ukrywamy się w naszym duchowym Wieczerniku? Czy żyjemy jako uczniowie Chrystusa, ucieleśniając naszego Pana w naszym codziennym życiu? A może nie jesteśmy pewni, jak być uczniem?
